MamaPersoonlijk

Mijn zwangerschap van begin tot eind

posted by Jessica - Eat.Run.Love. 6 juli 2019 0 comments
zwangerschap begin tot eind

Toen ik laatst aan jullie op Instagram vroeg waar jullie graag over zouden willen lezen; kreeg ik een paar vragen over hoe ik me voel tijdens de zwangerschap en hoe ik deze beleef. Daarom wil ik jullie vandaag meenemen in mijn zwangerschap; van begin tot eind (niet helemaal eind, zo ongeveer). Het is een beetje een lange blog geworden, dus ga er lekker voor zitten.

Hoe ik erachter kwam

Ik was inmiddels zo’n 5 maanden gestopt met de pil, maar mijn cyclus was alles behalve normaal. Elke 2,5 week werd ik weer ongesteld, mijn lijf totaal ontregeld. Ik wist dat je lichaam tijd nodig had om te ‘ontpillen’, maar dit hadden ze er niet bij verteld. Op zich had ik nergens last van, maar elke 2,5 week ongesteld zijn is niet heel relaxed. En toen kwam die keer dat er 3 weken tussen zat, dat werd 3,5 week en toen ik na 4 weken nog niet ongesteld was, zei ik tegen mijn vriend: ik denk dat ik zwanger ben. Ik wist het gewoon. Ik ben direct nadat ik dat tegen hem zei nog naar de Albert Heijn gegaan en heb daar de laatste test gehaald die er lag. Ik kon niet langer wachten en heb de test ook gelijk gedaan. Ja hoor, ik was zwanger. Totaal verbouwereerd, want dat betekende dus dat ik bij mijn eerste ‘normale’ cyclus gelijk zwanger was. Ik wist dat dit kon gebeuren en ik wilde dit ook graag, maar toch was het ook wel weer snel ineens.

Dat weekend zou ik met mijn moeder naar Lille gaan. Die kent mij natuurlijk langer dan vandaag, dus dat vond ik ontzettend lastig. Ik wilde het niet geheim houden, maar het haar ook niet alleen vertellen. Mijn vriend zou de volgende dag gaan klussen met mijn vader, dus met een hele domme smoes ben ik meegegaan en stonden we om 7.30 voor hun deur (ik moest natuurlijk gewoon werken). Ik heb het dus toen het nog ontzettend pril was aan mijn ouders verteld. Maar dat weekendje Lille was daarna gewoon heel ontspannen en ik hoefde me ook niet in allerlei bochten te wringen om het geheim te houden (wat me toch niet was gelukt).

zwangerschap begin tot eind

Een vroege echo

We hebben het vrij snel daarna ook aan de ouders van mijn vriend verteld. We dachten; als het mis gaat, willen we het ook vertellen. Dus wat geeft het. Inmiddels kwamen ook kerst en oud & nieuw dichterbij, dus uiteindelijk heb ik met 9 weken een vroege echo gedaan omdat ik zo ontzettend benieuwd was of het hartje klopte en ik ook graag wat zekerheid wilde. Ik voelde op dat moment echt helemaal niks (niet misselijk, niet moe), dus behalve de positieve test wisten we eigenlijk niets. We zagen het hartje kloppen, wat een bijzonder moment! Met kerst hebben we het aan familie verteld en met oud & nieuw aan onze beste vrienden. Ik had geen zin om geheimzinnig te doen en ik wist zeker dat het op zou vallen, zeker met oud & nieuw. Ik drink niet veel, maar ik drink wel altijd.

Vlak voor kerst zijn we ook nog een week naar Texel geweest. Ik voelde me super goed, maar ik weet nog dat mijn borsten echt op ploffen stonden. Ze deden zeer en puilden uit mijn huidige bh’s. Op Texel heb ik dus nieuwe bh’s aangeschaft. Tot dan toe was dat het enige “kwaaltje” wat ik kon toewijzen aan mijn zwangerschap.

zwangerschap begin tot eind

Het grote nieuws vertellen op werk

Uiteindelijk had ik in januari de 12 weken echo, ik heb vervolgens nog een paar weken gewacht om het te vertellen op werk. Ik vond dat ontzettend spannend omdat ik ook net met een nieuwe baan was begonnen en het alles behalve een goed moment vond. Dingen gaan zoals ze gaan en je kunt dit niet plannen, maar die nieuwe baan zorgde er wel voor dat ik het een beetje spannend vond. Uiteindelijk reageerde iedereen ontzettend leuk, dus had ik me voor niks zorgen gemaakt. Die eerste maanden van het jaar waren op werk ontzettend hectisch. Ik zat op een nieuw en heel groot project en was dus extra blij dat ik echt helemaal nergens last van had. Ik heb zo ontzettend in mijn handjes mogen knijpen. Af en toe was ik wel een beetje moe, maar dat kon ook komen door de drukte en stress op werk.

zwangerschap begin tot eind

Alleen 12- en 20-weken echo

Ik had op zich wel een geslachtsbepalende echo willen doen bij 16 weken, maar uiteindelijk besloten we samen te wachten tot de 20-weken echo. De 12-weken echo zag er goed uit, bij elke afspraak bij de verloskundige hoorden we het hartje kloppen en ik voelde me super goed. Eigenlijk ook geen enkele reden om dus een tussentijdse echo te doen. De 20-weken echo vond ik wel spannend, maar ik denk dat iedereen dat vindt. Dat is toch het moment dat je hoort of alles goed is. Gelukkig was dat zo. Dat was ook het moment dat er wat emoties vrij kwamen; we gaan echt een kindje krijgen. Een jongetje, en alles is goed! Ik vond het nog steeds onwerkelijk, vooral omdat ik nog steeds lichamelijk niks voelde. Mijn buik groeide nog niet, en ik voelde ook de baby nog niet schoppen. Door deze 20-weken echo werd het allemaal nog specialer.

zwangerschap begin tot eind

Sporten en bunkeren

Het feit dat ik me zo goed voelde, zorgde er ook voor dat ik gewoon lekker kon blijven sporten. Lichamelijk gezien was het beter om bepaalde oefeningen al aan te passen (sit ups bijvoorbeeld), maar omdat ik me zo goed voelde en er ook nog helemaal niks te zien was, vond ik dit soms best lastig. Het is lastig om naar je lichaam te luisteren als je je zo energiek voelt. Wel merkte ik dat er iets groeide, want ik had trek! Grote trek! Ik denk zo tussen week 16-25 heb ik echt lopen bunkeren voor mijn gevoel. Ik probeerde wel gezond te blijven eten, maar in plaats van 1 bord avondeten, at ik 2 borden avondeten. Ook lunchte ik aanzienlijk meer. En ja, ik snoepte ook wel meer. Het maakte me allemaal niet zoveel uit, want aan mijn lichaam was nog steeds vrij weinig te zien. Ik kwam mondjesmaat aan, en die buik duurde ook maar voordat het zichtbaar werd. Vanaf week 20 kreeg ik wel een klein bolletje, maar deze was alleen te zien als ik strakke kleding droeg. Behoorlijk veel opmerkingen kreeg ik erover, iets waar ik zelfs een beetje onzeker over werd. De verloskundige verzekerde mij dat het allemaal goed zat, en dat ik echt geen uitzondering was met deze kleine buik. Sterke buikspieren, een lang bovenlijf, de baby meer naar binnen dragen; het kon allemaal.

zwangerschap begin tot eind

Weekendje Kopenhagen

Mijn zwangerschap kabbelde rustig voort en met 27 weken gingen we naar Kopenhagen. Door mijn nieuwe baan hadden we geen vakantie op de planning staan en ik had er ook niet heel veel behoefte aan. Kopenhagen stond al lange tijd op mijn lijstje om heen te gaan, dus we besloten dat het wel leuk was om voor de bevalling nog een keer een weekendje weg te gaan. We boekten in januari. Bewust rond 27 weken, want dan mag je sowieso nog vliegen en is de kans ook het grootste dat je je goed voelt. Uiteindelijk hoefde ik me hier helemaal geen zorgen om te maken, want ik stuiterde nog steeds van energie.  Dat weekend ging de baby voor het eerst echt tekeer ging in mijn buik. Zo bijzonder om je hele buik te zien bewegen, ook voor mijn vriend. Kopenhagen was ontzettend leuk en we hebben heel veel gelopen. Uiteindelijk iets te veel, want de laatste dag voelde ik mijn bekken. Ik maakte me geen zorgen want na een paar dagen rust was het weer over.

zwangerschap begin tot eind

Bezoekjes aan de bekkenfysio

Over de start van het derde trimester schreef ik al een blog. Ik was toen 29 weken zwanger en begon te merken dat ik nog steeds op een hoog tempo door denderde. Doordat ik me zo goed voelde, heb ik ook niet echt rustiger aan gedaan. De man met de hamer kwam meerdere keren langs. Ik was ontzettend moe en kreeg ook steeds meer last van mijn bekken. Uiteindelijk zo erg dat ik er met alle bewegingen last van had: met zitten, lopen en sporten. Dat was het moment dat ik toch naar een bekkenfysio ben geweest. Omdat ik mijn hele zwangerschap helemaal nergens last van heb gehad, was haar conclusie dat het waarschijnlijk stress was en ik helemaal niet moest stoppen met sporten (wat ik op dat moment wel even had stopgezet). Haar advies: minder werken, meer bewegen. Ik ging naar huis met een aantal handige tips en oefeningen en ben per direct op werk zaken over gaan dragen en normale werkdagen van 8 uur gaan maken. En ja hoor, het ging al heel snel beter. Het sporten pakte ik weer op en zo zijn de laatste weken voor mijn verlof in gegaan. Ongemerkt zat er toch een hoop stress in mijn lichaam en dat ging er door iets rustiger aan te doen op werk weer uit. Dat was wel ook het punt dat ik sowieso dacht: hmm, misschien  moet ik toch iets rustiger aan doen. De valkuil van jezelf zo goed voelen, is namelijk ook dat je jezelf overschat. Terwijl je wel een mini mensje aan het maken bent, wat logischerwijs heel veel energie kost.

zwangerschap begin tot eind

Met 35 weken met verlof

Ik ben uiteindelijk met 35 weken met verlof gegaan en daar ben ik heel blij om. Ik kreeg van meerdere mensen deze tip, omdat dat vaak het moment is dat je je nog goed voelt en dus nog lekker van je verlof kan genieten. Ook tipten meerdere mensen dat het slim was om het babykamertje al zo goed als af te hebben, zodat je ook daar niet meer tijdens je verlof mee bezig hoeft te zijn. Beide tips heb ik ten harte genomen; ik ben met 35 weken met verlof gegaan en het babykamertje was al af. Omdat ik me nog steeds heel erg goed voel, voelen die laatste weken als vakantie. Helemaal omdat het weer natuurlijk ook nog eens fantastisch is. De laatste weken was ik wel erg moe, dus ik ben blij dat ik mijn wekker niet meer hoef te zetten en gewoon lekker rustig aan kan doen. Mijn buik heeft van week 35 naar week 36 een enorme groeispurt gemaakt, dus ik ben heel benieuwd wat de laatste weken mij nog gaan brengen.

zwangerschap begin tot eind

Een zeer voorspoedige zwangerschap

Ik realiseer me dat ik een zeer voorspoedige zwangerschap heb, en dat dat niet voor iedereen is weggelegd. Doordat ik me mijn hele zwangerschap zo goed heb gevoeld, voel ik me ook niet ontzettend zwanger. Pas toen ik last kreeg van mijn bekken en mijn buik echt begon te groeien, dacht ik “oh ja, ik ben zwanger”. Als ik terug kijk op de afgelopen maanden, vind ik dat het ontzettend snel is gegaan en heb ik genoten van de alle mooie momenten. Van de eerste echo, tot de eerste trapjes en het groeien van mijn buik. Ik weet natuurlijk niet of het echt zo is, maar ik geloof wel dat doordat ik voor mijn zwangerschap zo fit en energiek was, ik dit tijdens mijn zwangerschap ook vast heb kunnen houden. Natuurlijk zullen er uitzonderingen zijn, maar ik geloof wel dat als je fit en gezond je zwangerschap in gaat, je er ook weer sterk uit komt.  Ik ben heel benieuwd wat de bevalling en eerste weken na mijn bevalling mij gaan brengen, en of ik inderdaad snel herstel ;)

Misschien vind je deze artikelen ook leuk

Leave a Comment