Hardlopen / TrailrunningSport

Wel of niet hardlopen? Dit is waarom ik loop…   

posted by Manon 6 maart 2017 0 comments
IMG_1786

♦ Blog geschreven door Manon ♦

Twijfel jij er wel eens aan om wel of niet hard te lopen? Ik zeg; Bij twijfel, doen!

Vandaag ga ik niet skiën vanwege een blessure aan mijn grote teen. Zo blijkt het maar weer dat kleine dingen soms erg in de weg kunnen zitten. Hardlopen kan gelukkig wel. Ik kijk uit het raam van mijn hotelkamer naar de berg voor mij, die er mooi bij ligt, glooiend en bedekt met een verse laag sneeuw. Het is een prachtige dag. De zon schijnt, de hemel is blauw, de berg glinstert. Het is een dag om erop uit te gaan. Ik wil naar buiten om van de zon te genieten terwijl ik de frisse berglucht opsnuif. Het lijkt zelfs warm buiten en ik vraag me af of het voldoende is om in een T-shirt naar buiten te gaan. Ik heb zin om het gevoel van vrijheid te ervaren die dwalen in de natuur mij geeft.

… ik heb het idee dat hier andere regels gelden.

Iets houdt mij alleen tegen. Ik twijfel. Er zijn veel mensen buiten. Ze sleeën en skiën voorbij, terwijl ik het allemaal door het raam gade sla. Het valt me op dat ik nog niemand heb zien hardlopen. Ik vraag me af of het veilig is als meisje alleen op de berg hard te lopen. Ik ben hier in de Balkan, in Macedonië. En ik heb het idee dat hier andere regels gelden. Het is licht buiten. De zon straalt. Het ziet er best vriendelijk uit allemaal, maar misschien is het beter dat ik in de buurt van het hotel blijf. Misschien kan ik een interval doen op de heuvel voor het hotel, bedenk ik me.


wel of niet hardlopen

Ik moet naar buiten

Toch is het niet alleen het gevoel van (on)veiligheid dat mij tegenhoudt naar buiten te gaan. Ik voel mij onzeker. Al begrijp ik niet precies waar ik mij onzeker over zou moeten voelen. Diverse gedachten komen op. “Kom ik die berg wel op? Ben ik fit genoeg? Zal ik hijgend langs al die mensen lopen, om na dertig meter te moeten wandelen?”

Vreemd dat ik – na 4 marathons, 4 uur durende trails en tal van halve marathons en pittige  trainingen – deze gedachten ervaar. De afstand, snelheid staat niet vast en doet er vandaag ook niet toe. Ik kan doen wat ik wil. Ik kan 20 min joggen, een pittige interval doen of een rustige duurloop. Na mijn gedachten op een rijtje te hebben gezet, inclusief de gedachte dat ik hier op zo’n prachtige dag in dit berglandschap zit, kom ik tot de conclusie dat ik niet op mijn hotelkamer kan blijven zitten.

Ik moet naar buiten. Ik spreek met mezelf af dat ik een half uurtje ga hardlopen. Het eerste stuk door het centrum langs de skilift sta ik mijzelf toe te wandelen. Zodra ik uit het zicht ben, zal ik beginnen met hardlopen. Gewapend met dit plan stap ik naar buiten…

Ik kan doen wat ik wil.

wel of niet hardlopen

Het hardlopers-instinct

Zodra ik het terrein van het hotel af ben, begin ik direct hard te lopen. Blijkbaar is dat toch mijn hardlopers-instinct. Het voelt goed. Mijn benen voelen fris en het tempo zit er direct lekker in zonder dat ik zwaar adem. Ik loop soepel en met gemak. Mijn zelfvertrouwen groeit met elke stap die ik neem.

Het centrum ben ik snel voorbij en rustig aan loop ik de eerste heuvel op. Het is fijn het centrum uit te lopen en alle drukte te ontsnappen. Ik draai niet om aan het eind van de eerste heuvel, maar blijf doorlopen. Hoe verder ik loop, des te stiller het wordt. De gedachte verdwijnen uit mijn hoofd, gelijktijdig met het geluid van de mensen die zich in het centrum begeven. Totdat ik ver genoeg de berg op ben en niets of niemand meer hoor. Het is nu de berg en ik, en een oorverdovende stilte.

Hoe mooi het is

Ik kijk achterom en realiseer me hoe hoog ik al ben. Het centrum is nog zichtbaar maar de mensen in het centrum zijn kleine stipjes geworden. Een heerlijke rust overvalt mij. De rust die ik herken van eerdere hardloopervaringen. De reden dat ik van het hardlopen ben gaan houden en het nu zo’n groot deel van mijn leven omvat. Ik voel mij veilig. Ik geniet en ik wil dat hier geen eind aan komt. Ik ben nog geen uur onderweg, dus geen enkele reden om terug te keren.

Ik kan de top van de berg zien en vraag me af of het haalbaar is deze top te bereiken. Ik besluit door te lopen zolang ik me lekker en fit voel. De onzekerheid heeft plaats gemaakt voor vertrouwen en een gelukzalig gevoel. Op zo’n moment realiseer ik me weer hoe mooi het leven is. Ik realiseer me hoe gelukkig het mij maakt hier te zijn. Het gevoel van nietig zijn tegenover de grootsheid van de natuur emotioneert mij.

wel of niet hardlopen

Op eigen benen en anders niet

Op een gegeven moment begint de wind harder te waaien en de zon langzaam aan te verdwijnen. Het wordt kouder, Net op het moment dat ik me afvraag of het beter is om om te draaien en terug te keren, rijdt de cat (rupswagen) die ik eenmaal eerder ben tegengekomen vandaag, voor de tweede keer langs. Dit keer zit de hele groep skiërs erin onderweg naar boven, in afwachting van hun volgende afdaling. Ze bieden me een lift aan tot de top. Even overweeg ik in te stappen maar vrijwel direct wuif ik het idee weer weg. Ik wil op mij eigen benen naar boven en anders niet. Ook al zijn er geen regels en is dit niet een wedstrijd, op een alternatieve manier de top bereiken voelt als vals spelen.

Direct heb ik spijt.

Hoe graag ik ook naar de top wil, het lijkt mij verstandiger om terug te keren. Ik was niet voorbereid om zo lang van huis te zijn, of zo ver de berg op te gaan. Ik ben vrij hoog, op 2300 meter, en het wordt snel kouder. Als het weer verslechtert kan het gevaarlijk worden. Op de berg gelden andere spelregels en neem je geen risico’s.

Ik draai mij om en zet de afdaling in. Het laatste stuk de berg op heb ik meer gewandeld dan gelopen. Om nu in vlot tempo naar beneden te rennen voelt heerlijk, en wat een adembenemend uitzicht heb ik terwijl ik naar beneden lijk te rollen. Het gaat snel. Erg snel. Te snel. Na, wat enkele minuten lijkt, en voordat ik er erg in heb, sta ik alweer onderaan de berg die me net nog van zoveel vreugde en genot voorzag.

Direct heb ik spijt. Niet omdat ik verstandig was om om te keren, wel omdat het avontuur alweer voorbij is…

wel of niet hardlopen

Note to self

Wanneer ik weer de onzekerheid voel opkomen, zal ik mezelf herinneren aan het gevoel van die dag, en aan deze blog, zodat ik meer mooie ervaringen kan blijven delen.

Misschien vind je deze artikelen ook leuk

Leave a Comment