Hardlopen / TrailrunningSport

2017 wordt een grensverleggend jaar

posted by Manon 7 februari 2017 1 Comment
marathon

“Het behalen van doelen vergroot het zelfvertrouwen en helpt grenzen verleggen.”

♦ Blog geschreven door Manon ♦

“Ik ga nooit een marathon lopen.” is wat ik zei en dacht toen ik begon met lopen. Een aantal jaar later wilde ik toch één keer een marathon gelopen hebben. Nu, vier marathons verder, heb ik voor 2017 drie marathons, een Mont Blanc beklimming en een 55km ultra trail op de planning staan… En neem ik serieus het idee van Erlinde van Run-Way Girls in overweging om in 2018 met de Transalpine mee te doen. Daarnaast ben ik sinds kort Core Member van het ASICS FrontRunner team waarmee we ook mooie hardloopervaringen gaan beleven.

Een mooi sportief hardloopjaar in het vooruitzicht dus. Ik kan niet wachten!

marathon

Rond de feestdagen in december eet ik veel en sport ik weinig. De vermoeidheid van de afgelopen tijd komt eruit en ik voel dat ik dit nodig heb om me op te laden; zowel mentaal als fysiek. Het voelt goed even niets te doen of te hoeven. Maar na een week rust en eten begin ik onrustig te worden. Ik merk dat ik naar buiten wil en actief wil zijn. Zo geven lichaam en geest vanzelf aan waar ze behoefte aan hebben, denk ik dan.

Carrauntoohill

marathon

Een mooie wandeling over de vier hoogste toppen van Ierland doet mij goed; de frisse buitenlucht, mooie uitzichten, actief bezig zijn. Ik kan het niet laten om een stuk te rennen als we op de terugweg zijn. Heerlijk vind ik het. Aan het eind van de 6,5uur durende wandeling, stelt de gids me gerust en vertelt mij dat ik absoluut fit genoeg ben om de Mont Blanc te beklimmen die in juni dit jaar op de planning staat.

“A goal should scare you a little and excite you a lot”

Energiek kom ik terug in Nederland met zin om te trainen. Met een beetje angst en heel veel zin kijk ik uit naar de Laugavegur Ultra Trail in IJsland. Aangezien de route 55 kilometers is met 2000 hoogtemeters ga ik er vanuit dat ik er zo’n 8 a 8,5uur over zal gaan doen. Voordat het zover is staat alles in het teken om zo fit mogelijk in IJsland aan de start te verschijnen. Dit betekent ook dat ik sommige wedstrijden niet voluit loop. Zo heb ik in april een marathon in de planning staan die ik op een zeer rustig tempo moet lopen. Dat wordt nog een uitdaging voor mij. Bij het voluit gaan in een wedstrijd moet je rekening houden met taper- en hersteltijd en ik wil juist blijven trainen.

De halve van Egmond

Marathon

Aan de start van de Halve van Egmond

Zo sta ik 8 januari, nog met spierpijn van de trainingsweek ervoor, aan de start van de Halve Marathon van Egmond. Het lijkt of alle hardlopers uit Nederland naar Egmond zijn gekomen. Ik zie zoveel bekende gezichten van Instagram, Facebook en diverse loopgroepen. Wat een gezelligheid! De omstandigheden in Egmond vallen reuze mee dit jaar. Het weer is mild, het strand is prima en het is windstil. Het is redelijk druk op het parcours maar daar kan ik me niet druk over maken. Eigenlijk geniet ik er juist van. Onderweg kom ik bekenden tegen waar ik een praatje mee maak. En ook met onbekende lopers heb ik leuke gesprekken onderweg. Na de finish voeg ik me bij de Running Junkies voor een drankje en een hapje. Een geslaagd evenement weer wat mij betreft.

De Polar Bear Trail

Marathon

De evenementen zorgen voor een leuke afwisseling. Ik ontdek een nieuwe omgeving en ontmoet andere lopers. Vooral tijdens de trails vind ik de sfeer altijd erg gezellig. Last minute ontvang ik van Clifbar een startbewijs voor de Polar Bear Trail in het Belgische Teuven. Zondagochtend om zeven uur zit ik in de auto onderweg naar het plaatsje dichtbij de Nederlandse, Belgische en Duitse grens.

“Tijdens de trail nemen de mensen echt de tijd om te genieten”

Tijdens de trail nemen de mensen echt de tijd om te genieten, rond te kijken en een praatje te maken. Zelfs werd er een poortje voor me open gehouden en werd ik netjes voor gelaten door een galante jonge man, om mij vervolgens niet veel later weer hard voorbij te rennen. De sfeer is erg ontspannen. Ik kijk meer om me heen dan normaal en zie het prachtige witte sneeuwlandschap en voel me bevoorrecht om daar 22 kilometer doorheen te mogen en kunnen lopen.

De Midwinter Marathon

Tevens liep ik deze maand de Midwinter Marathon in Apeldoorn. Samen met mijn loopmaatje loop ik de 25 kilometer Asselronde. Ik realiseer me opnieuw hoe mooi Nederland is. De route door de bossen is prachtig en het weer is top. Mijn loopmaatje heeft het zwaar, dus sleep ik hem, zo goed als ik kan, er doorheen. Onderweg pikken we nog meer lopers op die het zwaar hebben en zo lopen er hier en daar andere lopers een stukje met ons mee. We hebben leuke en interessante gesprekken. Deze afleiding doet het bij de meeste lopers goed. Ze vertellen over hun motivaties om in Apeldoorn te lopen. Sommige lopers trainen voor een marathon en voor anderen is dit hun eerste 25 kilometer. De eindstreep halen wordt voor hen de overwinning. Weer anderen lopen er net als ik puur voor de ervaring op zich en te genieten.

Marathon

Toen ik net begon met hardlopen kon ik mij niet voorstellen dat ik verder dan tien kilometer of een halve marathon zou lopen. Laat staan dat ik dit met gemak zou lopen en ervan zou genieten. Al kan ik mij nu er nog niet volledig een voorstelling van maken, toch geloof ik dat ik in juli dit jaar 55 kilometer lang zal genieten. Ik heb zin in de weg ernaar toe en kijk uit naar het doel zelf! Ik houd jullie op de hoogte.

Misschien vind je deze artikelen ook leuk

1 Comment

Succes 🍀 – Het loopleven van Peet 8 februari 2017 at 12:34

[…] belde me op om te zeggen dat ik niet zo streng moet zijn voor mezelf. Toen kwam er nog een blog van Manon overheen. Dat je af en toe moet stil staan bij hoe ver je al bent […]

Reply

Leave a Comment