RunTriathlon

Triathlon ervaring van Hedwig

posted by Jessica - Eat.Run.Love. 23 juli 2016 3 Comments
1

♦ Gastblog geschreven door Hedwig ♦

Een paar weken geleden deelde ik mijn eetdagboek met jullie en konden jullie lezen dat ik aardig in de ban was van de triathlon die eraan zat te komen. Nu, een aantal weken verder, neem ik jullie graag mee in mijn avontuur. Want ja, I did it!! Hoe is het gegaan? Wat vond ik ervan en is het voor herhaling vatbaar?

Na het moment van inschrijving, was ik al snel begonnen met trainen. Ik had me ingeschreven voor de Olympische afstand: 1,5 kilometer zwemmen, 45 fietsen en 10 hardlopen. Hardlopen ging me al aardig goed af, dus dat bleef ik netjes 2 keer per week doen. Daarnaast kreeg ik 1 keer per week zwemtraining en fietste ik af en toe, dat had nog wel wat meer gekund. Ik had geen eigen racefiets dus leende een fiets die ik pas een maand voor de triathlon kon gebruiken. Niet ideaal maar ik had ten minste een fiets die ik kon gebruiken.

sport en eetdagboek

Klaar voor de start

Na een paar maanden van flink trainen was het dan eindelijk zover. Het moment waar ik al zo lang naar toe leefde. Ik kan je vertellen dat ik behoorlijk nerveus was. Ondanks dat ik goed had getraind, bleef het mijn eerste keer dus altijd spannend wat precies te verwachten. En controlfreak als ik kan zijn, moest ik dat nu toch echt even loslaten en alles op me af laten komen.

Zaterdag was de dag van registratie en het klaarzetten van alle spullen. Alle gear (lees zeker even deze blog voor een checklist) die nodig was plaatsten we bij ons eigen nummer, zodat we tijdens de race snel van het ene naar het andere onderdeel konden wisselen. Het was prettig om al even bij de expo en in de buurt van de start rond te lopen, zodat ik al een beetje feeling met het hele event kreeg.

Zondag was dan echt dé dag! Natuurlijk ‘s nachts 10 keer wakker geworden, want: bang om te laat te zijn, je herkent het vast wel. Gelukkig was ik op tijd en vertrokken we met de taxi richting de start. In mijn hoofd nog zo’n 100 keer alles bij langs, ben ik niks vergeten? Ik dacht dan ook alles goed voor elkaar te hebben. Het was dat een collega die ook meedeed opmerkte dat ze haar zwembril was vergeten. Dit met als gevolg dat ik toch even ging checken of ik ‘m eigenlijk wel bij me had. Als een gek mijn tas overhoop gehaald (met als gevolg – kwam ik later achter – dat ik mijn string die ik na afloop aan wilde doen in de taxi ben verloren, oeps), maar mijn bril was nergens te bekennen. Deze zat blijkbaar nog in mijn andere tas in het hotel waar ik had geslapen. Gelukkig was ik niet de enige die ‘m was vergeten:). Dus snel terug geracet en bril opgehaald, want die had ik toch echt nodig.

Ondanks dit ietwat gestresste begin, waren we nog steeds netjes op tijd aan de start. Zenuwen gierden door mijn lijf en eten lukt bijna niet. Toch maar een banaan naar binnen gepropt. Na het zwemmen als de zenuwen weg zouden zijn, zou ik mijn energie wel weer aanvullen met dadels en gelletjes.

Ik stond al klaar mijn wetsuit, nog even de banden opgepompt en toen was ik er echt klaar voor. Wel een beetje jammer dat we vervolgens nog 3 kwartier in de kou stonden te wachten voordat we konden vertrekken. Het weer was wisselvallig maar gelukkig niet zo regenachtig als dat het die week was geweest. De zon liet zich ook nog geregeld zien dus dat was fijn!

2

Zwemmen – fietsen – hardlopen 

En toen mochten we eindelijk van start. Met een grote groep dames sprongen we het water in en mijn enige gedachte was: doe ik dit echt? We lagen daar allemaal wat onhandig te spartelen en het duurde even voordat ik de ruimte had om de borstcrawl in te zetten. Na een tijdje had ik lekker mijn ritme gevonden. Het ging heerlijk en het viel me heel erg mee.

Na het zwemmen rende (althans dat probeerde ik) het water uit om mijn spullen te zoeken en om te kleden. Ik had mijn fietsbroek onder mijn wetsuit aan, dus ik hoefde alleen mijn wetsuit uit te doen, een shirtje, sokken en schoenen aan te trekken en ik was ready to go. Oh ja, een helm was natuurlijk verplicht dus die ging ook op. Toen snel op de fiets gesprongen om 45 km te gaan fietsen. Uiteindelijk bleek het 51 kilometer te zijn en werd ik ook nog 2 keer de verkeerde kant op gestuurd (ik was niet de enige), waardoor ik een langere afstand had afgelegd. Met een flinke wind tegen (maar echt, ik heb de hele weg wind tegen gevoeld terwijl het een rondje was, raar toch?) en een grote regenbui, vond ik het fietsgedeelte best wel pittig. Ik was dan ook blij dat ik terug was en mij kon klaarmaken voor het laatste deel, 10 kilometer hardlopen. Ik kon zo de fiets af en doorrennen, want mijn fietskleren waren ook mijn hardloopkleren. Omdat ik van tevoren goed had nagedacht over mijn kledingkeuze, verliepen de wissels gelukkig vrij soepel. Tijdens het fietsen had ik mijn energie aangevuld met een banaan, een gelletje en dadels. Ideaal dat je tijdens het fietsen makkelijk kunt eten en drinken, want tijdens het hardlopen heb ik alleen nog maar wat water hoeven drinken.

Het hardlopen ging uiteindelijk best lekker, al moest ik na het fietsen wel even wennen en in een ritme komen. Achteraf bleken de afstanden overigens niet te kloppen, want in plaats van 10 kilometer had ik er maar 8 gelopen. Maar goed, ik was eerlijk gezegd ook wel blij dat de finish al wat eerder dan verwacht in beeld kwam. Het moment dat ik over de finish kwam voelde echt heel gaaf! Het feit dat mijn lichaam dit kon, dat ik heb getraind voor iets waarvan ik van tevoren nooit had gedacht dit ooit te doen gaf echt een onwijze kik!

3

Ja, ik wil nog een keer! 

Ik zou het zeker nog een keer doen. De afwisseling in verschillende sporten vind ik heel erg fijn. Ik zou dan wel een triathlon willen doen met de juiste afstanden. En die wat beter georganiseerd is dan die ik in Amsterdam heb gedaan, want dat was best wel een chaos. Al met al zou ik ook zeker iedereen aanraden om – als je twijfelt – je gewoon in te schrijven. Of dat nou voor een triathlon is, een hardloopevenement of iets anders, just do it! Je kan meer dan je denkt (kijk naar mij, ik kon een paar maanden geleden niet eens de borstcrawl).

Het is zo leuk om te trainen met een doel (en geloof me, het werkt ook heel motiverend) en het is een hele goede manier om jezelf uit te dagen. En het gevoel dat je krijgt als je het dan hebt gedaan, is echt magisch! Dus, niet twijfelen maar gewoon doen!

Ik ben heel benieuwd: wat is jouw droom of doel op sportief gebied?

Lees ook:
Tips voor jouw eerste triathlon
Checklist benodigdheden triathlon
Eetdagboek Hewig

image_print

3 Comments

Stanley 26 juli 2016 at 16:32

Goed gedaan en leuk verslag! Welkom bij de club, klinkt alsof er nog meer triathlons zullen volgen.

Reply
Yamina 23 juli 2016 at 12:07

Gaaf! Knap hoor, je mag zeker trots op je zijn.
Ik heb een paar weken geleden ook mijn eerste (1/4) triathlon gedaan. Volgend jaar doe ik weer mee!
Mocht je op zoek zijn naar een goed georganiseerde triathlon voor volgend jaar, kijk dan even naar die van Oud Gastel (Brabant, Verwer en Janssen triathlon).

Reply
Hedwig 25 juli 2016 at 09:47

Dank je wel Yamina! En leuk dat je volgend jaar weer meedoet.
Thanks voor de tip, ik zal er eens naar kijken!

Reply

Leave a Comment