Hardlopen / TrailrunningHealthLoveRun

Spierafbraak voorkomen bij een langdurige blessure?

posted by Manon 2 oktober 2017 0 comments
Spierafbraak voorkomen

Use it or loose it.

Ik ben verrast hoe snel lichaamsfuncties uitschakelen als je ze niet gebruikt. Drie weken heb ik in het gips gezeten en mijn lichaam is al vergeten hoe ik mijn kuit moet aanspannen. De atrofie, spierafname, gaat ook erg hard. Na een paar weken zijn er al centimeters verschil ontstaan tussen mijn beide benen. Ik kan zelf nog wel mijn bovenbeenspieren aanspannen, maar er is geen ‘overload’. Het is niet voldoende om daadwerkelijk een prikkel te geven aan de spier om te groeien, of zelfs slechts de spiermassa te behouden.

De spiermassa is volgens mijn lichaam niet meer nodig, dus mag het weg. Erg efficiënt, maar minder prettig voor mij. Wat mijn lichaam namelijk niet weet, is dat ik over een tijdje weer ga hardlopen, en dan komen die spieren toch goed van pas.

revalidatie, voorkomen van spierafname, bij SMC Amsterdam

trainen bij Sport Medisch Centrum Amsterdam

In de sportschool met mijn rolstoel

“vragen om hulp gaat me steeds beter af.” 

Wanneer ik de sportschool binnen ga, word ik wat vreemd, maar met veel respect en bewondering, aangekeken. Het is een paar weken na mijn eerste operatie en het gips is er net af. Ik mag mijn linkerbeen nog niet belasten, maar de rest van mijn lichaam is niets mis mee. In de rolstoel kom ik binnen rollen en tussen de oefeningen door hinkel ik van de ene naar de andere kant van de zaal. Hier en daar heb ik wat hulp nodig. Al doe ik het liefst alles zelf, vragen om hulp gaat me steeds beter af.

Zodra ik de sportschool binnenkom, vraag ik de eerste beste persoon om een bankje vlak naast het dumbbell rek te plaatsen. Ik train het liefst met losse gewichten, in plaats van apparaten, omdat ik dan meer mijn ‘core’ activeer en meetrain. Met het bankje vlak naast het rek, en de gewichten op een armlengte afstand, kan ik goed ‘uit de voeten’. Bij wijze van spreken dan. Ik kan de verschillende gewichten zelf pakken zodat ik zelfstandig mijn hele bovenlichaam kan trainen. Schouders, borst en rug komen aan bod.

De volgende etappe is de kabel machine. Het bankje wordt weer voor me verplaatst. Mijn linkerknie komt op het bankje te staan, als zijnde mijn alternatieve onderbeen. Zo kan ik standing rows en deadlifts doen. Daarnaast train ik mijn rechterbeen extra met onder andere pistol squats, waar ik ondertussen aardig goed in geworden ben, en single leg romanian deadlifts met een kettlebell. Om mijn conditie op pijl te houden boks ik tegen een bokszak. Heerlijk om mijn hartslag naar 190 te voelen gaan.

Ook thuis gaat het trainen door

Thuis heb ik een Compex SP8.0 in bruikleen. Dat is een apparaat dat door middel van elektrodes mijn spieren stimuleert. Na mijn eerste operatie, en toen het gips eraf was, was mijn lichaam vergeten hoe ik mijn kuit moest aanspannen. Door elektrostimulatie had ik na twee behandelingen deze functie weer terug. Maar er is veel meer mee mogelijk… en ook nodig. Niet alleen mijn zenuwen waren gestopt met werken, maar mijn spiermassa en kracht is ook drastisch afgenomen.

“Het principe van elektrostimulatie is zeer eenvoudig en zorgt voor een getrouwe nabootsing van de processen die optreden bij de door onze hersenen opgewekte spiercontractie. Als we beslissen een spier samen te trekken, zendt ons brein een bevel in de vorm van elektrische stromen die 
zich zeer snel verplaatst via de zenuwvezels. Op hun bestemming aangekomen, stimuleren deze 
elektrische stromen de motorische zenuw die de informatie doorgeeft aan de onmiddellijke 
omgeving van de spier en zo de spiercontractie opwekt.”

Vermoeide benen na 16 kilometer rollen

fullsizeoutput_1b40

In de eerste week dat ik het elektrostimulatie apparaat thuis heb, ga ik er direct intensief mee aan de slag. Mijn kuiten, quadriceps (bovenbenen), hamstrings en bilspieren worden getraind. Aangezien in de volgende dag toch niet hoef te lopen, kan ik goed intensief ‘trainen’. Wel doe ik mee aan een wandeltocht, (Z)aandewandel.

Het is de eerste keer dat ik 16 kilometer ga rollen in de rolstoel. Heerlijk gaat het. Het is een mooie route, heerlijk vlak wat goed te doen is met de rolstoel, en enorm gezellig. Aan het eind ben ik moe maar voldaan. Ik sta op uit de rolstoel, met mijn rechterbeen, en het gevoel komt mij bekend voor. Mijn beide benen voelen de vermoeidheid van een lange duurloop. Dan bedenk ik mij dat dat niet zo logisch is als het lijkt. Ik heb namelijk niet gelopen maar gerold. En rollen doe ik met mijn armen. Dan herinner ik mij dat ik mijn benen de dag ervoor met elektrostimulatie heb getraind. Ik vind het een heerlijk bekend gevoel.

Elektrostimulatie

“Terwijl ik in een rolstoel zit, ben ik een trainingsprogramma aan het maken. Kracht, spier uithoudingsvermogen, alles komt aan bod.”

De Compex SP8.0 heeft verschillende trainingsprogramma’s. Het programma uithoudingsvermogen traint voornamelijk de type 1 vezels, die je als duursporter gebruikt. Ook zitten er trainingsprogramma’s op die meer de type 2A en 2B vezels stimuleren die voor kracht, explosiviteit en spiermassa zorgen. Voortvarend ga ik met alle programma’s aan de slag, maar ik moet ook opletten. Aangezien mijn lichaam geen onderscheid maakt of ik zelf train, of met dit apparaat, ligt overtraining ook hier op de loer. Elke dag trainen lijkt uitnodigend maar is ook in dit geval niet verstandig. Vooral zware trainingen geven een belasting op het zenuwstelsel waardoor je vermoeidheid kunt ervaren, en dat is in dit geval niet anders. Door het herstel van mijn been, heb ik minder energie dan normaal en dat merk ik nu ook. Ik moet mijzelf dwingen hier verstandig mee om te gaan.

Net als met mijn reguliere trainingsschema, maak ik voor het gebruik van dit apparaat een trainingsschema. Elke dag stimuleer ik de doorbloeding in mijn linkeronderbeen met het programma ‘capillarisatie’.  Een aantal keer per week gebruik ik het programma hypertrophy, spiergroei, voor mijn bovenbenen, afgewisseld met ‘endurance’. Zo komt alles aan bod. Daarbij houd ik rekening met de trainingen die ik in de sportschool doe en mijn energielevel. Ik moet mij zelf dwingen om af en toe een dag rust te nemen. Dit houdt in dat ik niet ga trainen maar ook de Compex niet gebruik, hoe verleidelijk het ook is om wel te doen.

fullsizeoutput_1c4b

Met Emma in het Amsterdamse bos #wheelchairworkout

Hoe nu verder

De aankomende maanden hoop ik mijn linkerbeen steeds meer te kunnen belasten en mijn ‘normale’ trainingen weer op te pakken. Elektrostimulatie zal hier een onderdeel van uit blijven maken omdat ik hierdoor sneller en efficiënter weer terug kan komen op mijn oude niveau. Tevens is het massage en herstel programma ook niet vervelend. :-)

Ik houd jullie op de hoogte.

Manon

image_print

Leave a Comment