RunTriathlon

Een slechte wedstrijd is een goede training

posted by Jessica - Eat.Run.Love. 4 mei 2017 0 comments
amsterdam zwemloop

Als voorbereiding op de Olympische triathlon in oktober wil ik een aantal wedstrijdjes mee doen om het wedstrijd gevoel en vooral het zwemmen en het wisselen onder de knie te krijgen. Gisteravond stond de eerste op de planning: Amsterdam Zwemloop. 1km zwemmen en 10km hardlopen. Toen ik me inschreef dacht ik eitje, toen de avond dichterbij kwam begon ik toch te twijfelen aan mezelf. Op dinsdagavond heb ik een afspraak met een triathlontrainer, hij gaat een trainingsschema voor me maken (daarover later meer) en zegt tegen mij dat ik wellicht beter had kunnen kiezen voor de halve afstand. Op woensdagochtend slaat de twijfel ook bij mijzelf toe. Ik probeer nog de wisselen naar de halve afstand, maar deze zit vol. Ik moet dus wel voor 1km zwemmen en 10km hardlopen gaan want afhaken is geen optie.

amsterdam zwemloop

Eerste keer wetsuit, eerste keer borstcrawl

Vanavond ga ik voor het eerst met wetsuit zwemmen. Gelukkig zwemmen in het een buitenzwembad, maar ik had me niet gerealiseerd dat je ook dan met veel mensen in een baan zit. Uiteindelijk zwemmen we met 8 mensen in een baan dus dat valt nog iets mee. Ook wil ik heel graag de borstcrawl doen. Ik weet dat ik deze nog niet goed kan, maar je moet ergens beginnen. Mijn vriend spreekt me moed in. Zie het als een training, begin rustig, let niet op anderen. Allemaal punten waar ik dus niet zo goed in ben. Zodra het startschot gaat schiet de adrenaline door me heen en vergeet ik dat ik dit als training zou zien.

amsterdam zwemloop

Totale paniek

Binnen een paar seconden is er totale paniek. Wat zwemt iedereen hard, wat zit die wetsuit strak en waarom krijg ik geen adem. Ik besluit gewoon even een baan schoolslag te doen, maar uiteindelijk komt het er op neer dat ik pas halverwege de rust in mijn lijf krijg om over te gaan naar de borstcrawl. Inmiddels is het al een groot mentaal gevecht met mezelf geworden en vind ik het lastig om over te gaan op de borstcrawl. Ik doe een paar slagen en ga weer terug naar schoolslag. Het is pure onzekerheid want als ik vlak daarna even doorzet lukt het me wel om een stukje borstcrawl te doen. Ik kan het ook wel; de techniek is ok, mijn ademhaling is inmiddels onder controle en ik voel dat mijn wetsuit ervoor zorgt dat ik beter blijf drijven. Toch blijf ik uit veiligheid borstcrawl en schoolslag afwisselen. Ik baal van mezelf, net als ik er lekker in kom, moet ik het water uit.

amsterdam zwemloop

Van zwemmen naar lopen

Sander, de triathlontrainer, heeft me voorbereid op het feit dat ik duizelig kan worden. Het schijnt dat veel mensen hier last van hebben in de overgang van horizontaal naar verticaal. Als ik uit het water kom, zet ik mijn zwembril omhoog en begin ik vast met mijn pak uit trekken. Dit gaat wonder boven wonder heel erg makkelijk. Binnenkort deel ik nog wat tips om snel te wisselen! Als ik in de wisselzone aankom is mijn bovenlijf al uit en hoef ik alleen nog mijn wetsuit uit te trappen. Ook dit gaat heel easy. Voeten afdrogen, sokken aan, schoenen aan, shirtje aan en gaan met die banaan.

amsterdam zwemloop

Twee rondes van 5km

Als ik weg ren, merk ik dat dit heel soepel gaat. Mijn benen zijn niet zwaar en ik word niet duizelig. Direct heb ik het tempo er lekker in zitten. Na een kilometer of 2 laat ik mijn tempo iets zakken omdat ik het idee heb dat ik het anders niet ga volhouden 10 km. We moeten twee rondes van 5 km lopen en ook daar is weer een mentaal dingetje. Hier houd ik dus echt niet van. Geef mij maar ÊÊn lange route in plaats van twee keer hetzelfde rondje. Het tweede rondje van 5km loop ik heel relaxed. Iets te relaxed. Bij 8km voel ik iemand in mijn nek, ze ademt snel en wil me inhalen. Dat gaan we niet laten gebeuren dus ik besluit iets aan te zetten en dat gaat wel heel erg makkelijk. De laatste twee kilometer lukt het me om met gemak voor te blijven. Ik ben blij om te merken dat ik meer dan voldoende energie over had om die 10km in een goede tijd te lopen!

amsterdam zwemloop

Wat heb ik hier van geleerd? 

Laten we beginnen met het positieve: de wissel ging verrassend soepel en ook het lopen ging heel erg makkelijk. Dat stelt me gelukkig gerust. Met mijn conditie en kracht is echt helemaal niks mis, alleen het zwemmen wil ik echt beter onder controle krijgen. Natuurlijk kan ik ook 1500 meter met schoolslag doen, maar hee daarvoor heb ik geen zwemtraining genomen. Ondanks dat ik weet dat het best ambitieus is om de gehele 1500 meter borstcrawl te doen, wil ik het toch proberen. Ik ben nu eenmaal prestatie gedreven met alles wat ik doe. Dat houdt het voor mij leuk en uitdagend. Sander heeft mij al verteld dat ik echt moet starten met twee keer per week zwemmen en vanavond heeft me gelukkig doen inzien dat ik dat echt moet gaan doen. De wedstrijd (die dus heus niet zo slecht was) was dus een ontzettende goede training!

De komende tijd zal ik eerst twee keer per week naar het zwembad gaan doen om wat meer zekerheid en gevoel voor de borstcrawl te krijgen. Daarna ga ik half juni starten met openwater trainingen bij Zwemanalyse (jij kunt daar ook gratis aan meedoen!), op die manier hoop ik dat ik wen aan mijn wetsuit en ook aan het zwemmen in een groep. En dan moet het wel goed komen toch?

image_print

Leave a Comment