LovePersoonlijk

Schuldgevoel wanneer ik niet sport

posted by Jessica - Eat.Run.Love. 22 augustus 2017 5 Comments
schuldgevoel wanneer ik niet sport

Het is woensdagavond 19.00. Ik ben extra vroeg van werk weg gegaan zodat ik om 19.00 in het water zou liggen. Op woensdagavond kan ik mee doen aan een open water training op IJburg, dus vandaar dat ik ook vast zit aan dit tijdstip. In plaats daarvan lig ik op de bank een blog te lezen van Cynthia waarin ze vertelt dat ze zich vaak schuldig voelt over van alles. Een blog der herkenning, want precies nu lig ik met een enorm schuldgevoel op de bank. Ik voel me schuldig dat ik vroeg ben weggegaan van werk, en vervolgens niet ben gaan trainen. En zo voel ik me veel vaker schuldig. Bij mij is het meestal eet- of sportgerelateerd. Schuldig dat ik weer zoveel aan het snoepen ben of dat ik een training oversla, terwijl ik jullie het goed voorbeeld zou moeten geven. Het schuldgevoel wanneer ik niet sport is vast herkenbaar voor meerdere mensen en daarom wil ik het graag bespreekbaar maken. Ben heel benieuwd of meer mensen dit gevoel herkennen.

Het goede voorbeeld

Een deel van het probleem zit in het feit dat ik me ‘verplicht’ voel om mensen het goede voorbeeld te geven. Ik heb tenslotte een blog waar ik mensen wil inspireren over gezonde voeding en lekker sporten. Op social media komen alleen maar mooie plaatjes voorbij en daar ‘moet’ ik aan mee doen. Maar van wie? Juist ja, van mezelf. Ik weet namelijk donders goed dat het echt niet altijd rozengeur en maneschijn is, iedereen heeft wel eens een off week. En dat is heel erg menselijk toch? Je kunt niet alleen maar vlammen, alleen toch heeft iedereen daar iets meer moeite mee om dat te delen. Soms zie ik wel wat verhalen voorbij komen op Facebook van mensen die niet lekker in hun vel zitten en stiekem denk ik dan vaak; houd toch op met je gezeur, ik heb helemaal geen zin om dit te lezen. En dus deel ik zelf maar gewoon een keer geen foto als ik daar geen zin in heb.

Het voelt als falen

Een ander deel van het probleem dat ik me schuldig voel zit hem in het feit dat het voor mij als falen voelt als ik bijvoorbeeld een training over sla. het voelt als falen richting mijzelf. Ik heb een trainingsschema laten opstellen door een triathlon coach, een schema waar ik me aan moet houden voor mezelf. Mijn coach heeft me vooraf gewaarschuwd dat het een pittig schema is en dat ik zeker een training mag laten voor wat het is als mijn lichaam daar om vraagt. En toch blijft het als falen voelen. Ik wil zo graag dat trainingsschema goed volbrengen. En dat heeft weer te maken met het feit dat ik erg prestatiegericht ben, die triathlon over 1,5 maand wil ik namelijk wel in een mooie tijd afronden. Ik blijf het idee hebben dat wanneer ik het trainingsschema niet goed volg, ik niet goed voorbereid aan de start verschijn.

Veel te streng voor mezelf

En dat heeft weer te maken met dat ik toch wel erg streng voor mezelf ben en vind dat ik mijn trainingen moet volbrengen. Want zoals gezegd, ik voel me schuldig als ik een keer niet train en ben bang dat ik dan niet goed voorbereid in Barcelona aan kom. Terwijl ik vele malen meer sport dan de gemiddelde Nedeerlander en ook wel kan zeggen dat ik momenteel behoorlijk fit ben qua conditie. De afgelopen weken heb ik meerdere malen van mensen gehoord: “pas je wel goed op je zelf?”. De werkdruk op kantoor is hoog, ik houd een blog bij, probeer 8x keer week te sporten en wil ook nog een leuke en gezellige vriendin zijn. Dit gaat prima als ik goed slaap, maar zodra die stabiele factor weg valt, word ik een hoopje ellende. Ik heb twee hele lieve katten, maar de laatste paar weken doen ze hun gekke renuurtjes ’s nachts. Met als gevoel dat ik elke nacht wel een paar keer wakker word. Kapot ben ik dus. En toch ga ik door.

Lekker op de bank

Tot mijn vriend afgelopen woensdag zei: “jij blijft thuis vanavond”. Na wat tegen stribbelen, vond ik het eigenlijk ook wel fijn dat hij dat zo dwingend tegen me zei. Wat een geluk heb ik met mijn vriend die zo goed op mij past. Met een gerust gevoel bleef ik op de bank liggen en wat was dat heerlijk. Gewoon even een avondje niks. Het kost even wat moeite om mezelf ervan te overtuigen dat het echt beter is, maar na een paar dagen niet sporten en vroeg naar bed gaan heb ik automatisch weer zin om weer te gaan trainen. En dat is eigenlijk veel lekkerder! Dat moet ik mezelf ook voor houden als ik me weer een keer schuldig voel.

Word je er slechter van?

Nee natuurlijk word ik er niet slechter van! Rust en herstel zijn net zo belangrijk – al dan niet belangrijker – dan de training zelf. Je wordt er echt niet slechter van als je één of twee trainingen overslaat. Vaak geeft de extra rust juist weer extra energie om de trainingen weer goed op te kunnen pakken. Dit probeer ik nu dus ook tegen mezelf te zeggen want uiteindelijk heb ik er alleen maar mezelf mee als ik me schuldig voel. Ik word er namelijk echt geen leuker mens van. Niet als ik door blijf trainen wanneer ik geen zin heb maar ook niet wanneer ik me constant schuldig voel. Dat gaan we dus niet meer doen! Wellicht makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik zal jullie wel op de hoogte houden!

image_print

5 Comments

hanne 22 augustus 2017 at 23:15

heel herkenbaar! 95%van mijn workouts doe ik met volle plezier, maar 5% is echt puur omdat ‘het moet’ (van mezelf dan) … mijn advies aan iemand anders zou dan zijn om eens te skippen, dat dat echt geen kwaad is, als je lichaam er om vraagt, dat het zelfs niet goed is om te trainen als je helemaal uitgeput bent, maar zelf kan ik dat moeilijk waarmaken … wat betreft jouw voorbeeldfunctie, die betreft voor mij minstens zoveel de balans (sporten én luisteren) als het sporten zelf. denk dat veel mensen minstens zo hard op zoek zijn naar goeie voorbeelden van gebalanceerd omgaan met trainen, voeding en rust als naar motivatie om te sporten …

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 25 augustus 2017 at 15:51

Daar heb je helemaal gelijk in. Daarom vond ik het ook helemaal niet erg om dit blog te plaatsen, maar denk dat ik wellicht nog wel wat vaker een blog aan kan besteden :)

Reply
Rosemarijn 22 augustus 2017 at 20:17

Wat een goed artikel en herkenbaar ook! Om het te benadrukken: je geeft het ‘goede voorbeeld’ met je blog, zeker waar. Maar dat betekent ook dat je juist af en toe naar je lichaam moet luisteren :). En ook al wil je alleen successen delen: lekkere trainingen of gezonde maaltijden: dat hoeft écht niet altijd. Je bent ook maar een (ontzettend fit en sportief) mens! Blij dat je vriend je een avondje op de bank hield hihi.

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 25 augustus 2017 at 15:52

Heb je ook helemaal gelijk in hoor! Daarom werd het ook tijd om dit blog te delen :)

Reply
Agnes 22 augustus 2017 at 09:59

Zooooo herkenbaar…

Reply

Leave a Comment