Hardlopen / TrailrunningRun

Praat jij tegen jezelf tijdens het hardlopen?

posted by Jessica - Eat.Run.Love. 23 januari 2014 5 Comments
brainimage_runnersfeed

Ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik tegen mezelf praat tijdens het hardlopen. Ik houd hele conversaties met mezelf, die kunnen er dus ongeveer zo uitzien vanaf het moment dat ik naar buiten stap: 
Hmm, het is toch wat kouder dan ik dacht. Had ik misschien toch iets warmers aan moeten trekken. Nee, natuurlijk niet want ik ren me warm zo. Hopelijk pakt m’n horloge de gps fix goed. Yes, bijna een km gehad, zal ik wel gaan rekken of ren ik snel door. Eigenlijk toch best lekker weer om te rennen vandaag, veel mensen ook in het park. Ik had niet door dat het zo hard waaide, waait het nu echt hard of verbeeld ik me dat maar *gedachten verspringen naar het bewegen van mijn staart*. Ja het waait echt hard, de wind komt nu van rechts. Dat betekent dat ik op de terugweg wind mee heb, fijn! Bijna op de helft, voel ik nu mijn knie? Nee stel je niet aan, dat is niks, je kunt best nog een tandje bij. Grappig hondje dat, toch opvallend dat ze altijd zeggen dat hondjes op hun baasje lijken. Ik zou nu toch echt wind mee moeten hebben, waar is die wind gebleven? Ik heb geen zin meer, zal ik gewoon eerder stoppen. Nee niet stoppen, het gaat lekker, even doorbijten. * Ik ren hard voorbij het punt waar ik kan afsnijden. * Ga ik de heuvel op of de heuvel af? Ok, niet aanstellen, heuvel op. Oh ja, die heuvel, toch best pittig. Hijgend kom ik boven, yes, weer mijn kuitspieren getraind. Even relaxed vals plat naar beneden, niet te relaxed, dan verlies je tijd. Nu ben ik er echt bijna, nog even een tandje bij. Oh nee, nu heb ik me weer vergist, ik ben er nog helemaal niet, waarom moest ik nu te vroeg aanzetten. Mijn benen zijn moe, nee doorlopen, je kan het. Heheh, einde in zicht. Nog een laatste sprintje. Yes, zo fijn dat ik ben gaan hardlopen * schouderklopje *. 
Zoiets dus… Herkenbaar? Laurens Veltman van de universiteit Twente deed uitgebreid onderzoek naar zelfspraak tijdens het hardopen. Helpt het? En wat zou je tegen jezelf moeten zeggen voor het beste resultaat? 
Laurens Veltman deed onderzoek onder ruim 400 recreatieve en competitieve lopers. Er zijn verschillende vormen van zelfspraak. Bij Positieve zelfspraak moedig je jezelf vooral aan (“goed bezig”). Deze opmerkingen staan haaks op de meer negatieve (“ik stop er mee / ik kan er niks van”). Daarnaast speelt de inhoud van wat je zegt een grote rol. Je kunt je zelf technisch toespreken (“zorg voor een goede armbeweging”) of motiverend toespreken (“kom op / ga door / je kan het”).
Hardlopers maken het meest gebruik van positieve en motiverende zelfspraak. En nog een opvallende feitje: vrouwen doen meer aan zelfspraak dan mannen. 
Runners World had een interview met Laurens Veltman en vroeg hem wat je als hardloper het beste kunt zeggen tegen jezelf. “Het allerbelangrijkste is het positief benaderen van jouw run. Motiveer jezelf en blijf altijd denken hoe goed je bezig bent. Voorkom negativisme. En herken je deze negatieve gedachtes toch, probeer ze dan om te draaien naar iets positiefs. Dus niet “ik kan niet meer”, maar juist “kom op, doorgaan”. Dit werkt jouw prestatie in de hand, zo blijkt uit mijn onderzoek.”
Het komt niet heel duidelijk naar voren, maar het lijkt erop dat positieve en motiverende zelfspraak bijdraagt aan betere prestaties. Een vervolgonderzoek zou het gebruik van zelfspraak en prestatie moeten monitoren tijdens verschillende wedstrijden van dezelfde sporters, bijv. door het meten van hersenactiviteit.
Geen waterdicht onderzoek in termen van resultaat, maar ik ben het er wel mee eens dat je jezelf positief moet toespreken. DΓ‘t je bent gaan hardlopen is al een prestatie op zich, als het een keer minder goed gaat, accepteer het en geef je zelf een schouderklopje! 
Bron foto:, bron informatie: onderzoek Laurens Veltman en Runners World.

image_print

5 Comments

chica Mieka 24 januari 2014 at 14:59

Hahahaha geweldige blog. Ik doe het ook. Hele verhalen over van alles en nog wat. En wat ik mezelf ook heb aangeleerd, iedereen begroeten die je tegenkomt, dat geeft je een goed gevoel.

Reply
Jessica 24 januari 2014 at 15:01

Ik zou dat ook wat vaker moeten doen, maar ben dan toch iets te vaak met mezelf bezig!

Reply
Kevin beweegt 23 januari 2014 at 10:47

Heel herkenbaar, moet inderdaad oppassen voor de negatisme spiraal want daar ga ik natuurlijk niet beter van lopen.

Reply
Nicole | Coco Gold 23 januari 2014 at 10:21

Hahaha, heel herkenbaar dit! Ik zit altijd aan van alles te denken, maar ik denk vaak “Pfff, nog maar 500 meter gerend en nu al kapot”, haha! ;)

Reply
breakfastatme 23 januari 2014 at 10:19

Haha heel herkenbaar. Ik denk wel eens: als ik dit vanuit mijn hoofd direct op papier zou kunnen zetten, zou ik in een week een heel boek kunnen schrijven!

Reply

Leave a Comment