Hardlopen / TrailrunningRun

Olympisch Stadionloop; een PR!

posted by Jessica - Eat.Run.Love. 14 november 2016 6 Comments
olympisch stadionloop

In de zomer sprak ik het hardop uit tegen Nils: ik wil 45 minuten op de 10 km lopen. Dat is voor mij een magische grens en ultiem doel! Nils was er van overtuigd dat ik dit zou moeten kunnen halen, maar dan moest ik wel heel gericht en genoeg trainen. Het moment suprême was tijdens de Olympisch Stadionloop afgelopen zondag. Zou ik het gaan halen? Als je mij volgt op Instagram en/of Facebook weet je het resultaat al. Ik heb het bij lange na niet gehaald. Maar dat geeft niet, want ik ben super tevreden en voldaan! Toen ik onder de douche stond heb ik uiteraard de wedstrijd geanalyseerd en ook nagedacht over de voorbereiding en mijn gestelde doel.

De wedstrijd zelf

Op zaterdagavond app ik met de broer van mijn vriend met wie ik me heb ingeschreven. “Denk niet dat het een toptijd gaat worden. Weinig gelopen de laatste weken.” “Ik ook, nog steeds last van mijn rug dus ook weinig getraind.” “Ok, we zien wel.”

Op zondagochtend check ik nog even mijn oude PR op de 10 km. Voor mezelf weet ik al dat 45 minuten totaal geen realistisch doel is dus we zien wel. Eenmaal aangekomen bij het Olympisch Stadion kletsen we nog wat, mijn zwager vraagt wat nu precies mijn PR is. Gelukkig weet ik dat dus precies; 48.52. Ok, dan gaan we zorgen dat je daar in ieder geval onder komt. Doel is rond de 48 minuten. Hij is een goede loper en haalt die snelheid met gemak, dus ik weet  op dat moment dat ik een haas heb. Of ik er klaar voor ben? Ja! Ik heb de laatste weken weinig getraind doordat mijn rug opnieuw opspeelt, maar de pijn is momenteel weg en ik voel me goed uitgerust. Ook ben ik echt een winterloper en houd ik van deze temperaturen. Het is niet megadruk en het parcours ken ik. De omstandigheden zijn dus goed!

We gaan zorgen dat je een PR loopt!

Na een kwartier bij de toiletten gestaan te hebben – ik schrok van de rij, maar gelukkig viel deze mee – moeten we aan de start verschijnen. Totaal niet warm gelopen, dus ik hups nog wat op mijn plek. Het startschot gaat en iedereen schiet weg. Doordat het niet zo druk is zijn we snel het stadion uit en is het makkelijk om een lekker plekje te vinden. Direct besef ik me dat ik van deze kleine loopjes houd!

Mijn zwager houdt het tempo bij, dus ik besluit al snel me te laten leiden en heb de hele race niet één keer op mijn klokje gekeken. Direct vanaf de eerste kilometers ligt onze snelheid hoog. Best wel hoog eigenlijk. Maar opzich gaat het wel lekker. Voor we het weten zijn we bij het Amsterdamse Bos voor een rondje om de Bosbaan. Af en toe roept mijn zwager de tijden, we lopen steeds op een eindtijd onder de 48 minuten. Bij het 5 km punt realiseer ik me dat ik nog een keer 5 km moet, goh. Bij 7 km krijg ik het zwaar. Een dame die continue bij ons loopt, loopt iets harder door. Mijn haas loopt ook iets harder door, maar ik moet heel hard werken om het bij te benen. We zakken iets terug in tempo, maar zeker niet te veel.

Kom op Jess, houd vol, nog een klein stukje

Continue probeert hij weer iets uit te lopen om mij te motiveren sneller te lopen, maar het lukt me niet meer. Kilometer 8 en 9 zijn by far de langzaamste kilometers. De laatste drie kilometer gaan op mijn tandvlees. Ik ben zo blij als het stadion in zicht is en weet de laatste kilometer weer iets aan te zetten (dit is ook de snelste kilometer van de wedstrijd), maar het mag niet baten. In het stadion staat mijn vriend om ons de laatste meters nog aan te moedigen, maar ik krijg er zelfs geen lachje meer uit. We stormen de finish over en zie een eindtijd van 48.18. Ik weet even niet zo goed wat ik moet voelen. Een kort moment baal ik dat we toch niet onder de 48 hebben gelopen. Daarna voel ik gelukkig direct blijdschap. Ik heb alles gegeven. Ik ben blij! Zonder mijn zwager had ik deze tijd zeker niet gehaald.

Als ik te lang stil sta schiet de kramp in mijn benen

Ik blijf een beetje rondwandelen want ik voel dat er elk moment kramp in mijn bovenbenen kan schieten. Ik drink een flesje water, eet twee mandarijnen en stappen dan op de fiets naar huis. We maken een pompoensoepje en terwijl deze op het vuur staat, ga ik douchen. Mijn benen zijn echt kapot. Ik ben van plan lekker te gaan bloggen na de lunch, maar ben zo moe dat ik even op de bank ga liggen waar ik in slaap val. Dit geeft wel aan dat ik echt alles heb gegeven.

En dat oorspronkelijke doel dan? 

Eigenlijk wist ik al een paar maanden dat die 45 minuten voor nu onhaalbaar is. Ik wilde Nils heel graag geloven, maar diep in mijn hart wist ik dat dit niet realistisch was. De Damloop by Night liep ik op een pace van 4.45/km en dat vond ik heel zwaar. Ja, ik had toen nog 2 maanden om te trainen, maar er nog eens 15″ per kilometer vanaf halen? Dat is veel! En toen kreeg ik weer last van mijn rug. Zeg maar dag tegen je trainingen.

Wat als…

Natuurlijk is er nu al meerdere malen door mijn hoofd geschoten: “Wat als… ik wel de afgelopen tijd super fit was en veel getraind had”. Maar ik moet heel eerlijk zijn, ik heb er ook niet voldoende prioriteit aan gegeven. Ik trainde de laatste weken 3x per week. Ik koos voor 2x CrossFit en 1x hardlopen (meestal een rustige duurloop). In plaats van me te houden aan mijn schema van 2x per week. Misschien omdat ik stiekem toch al wist dat ik het niet zou halen, misschien omdat ik CrossFit gewoon leuker vind. Ik weet het niet, maar beiden zullen er mee te maken hebben.

Aan de ene kant wil ik zo graag een keer die 45 minuten lopen, aan de andere kant dus niet graag genoeg want ik zet er niet alles op alles op. En hallo, dit is toch ook een super goede tijd! Toch blijft dat nog steeds door mijn hoofd spelen en weet ik ook echt wel dat het me lukt als ik er volledig voor ga. De vraag is of ik dat wil, daar ga ik de komende tijd eens over nadenken! Ik heb wel al afgesproken om in maart weer een wedstrijd met mijn zwager te doen, dus dat is een mooie stok achter de deur en volgende mijlpaal.

What’s next? 

Volgende week loop ik voor het eerst de Zevenheuvelenloop. Heel erg veel zin in want ik hoor van iedereen dat het een fantastisch mooi parcours is. Ik lees ook op de website dat er maar liefst 25.000 loper mee doen, mijn hemel. Daar houd ik dus helemaal niet van! Zou fantastisch zijn als ik daar op 5.00/km kan lopen, we zullen zien!

Daarna ga ik mijn koffer inpakken want vertrek ik op woensdag naar Curaçao. Daar loop ik een week later de halve marathon op Curaçao. Tijd geleden dat ik een vlakke halve marathon heb gelopen (mei 2014). De afstand (ook in de warmte) heb ik wel al een aantal keer in trailvorm gelopen dus daar ben ik niet bang voor. Ik heb er vooral heel veel zin in!

Van een aantal mensen heb ik al gehoord dat ze de Olympisch Stadionloop liepen, heb jij ook gelopen? En wat staat er nog op je programma de komende tijd? 

image_print

6 Comments

Terugblik 2016 - Eat.Run.Love. 31 december 2016 at 06:30

[…] persoonlijk schema voor me, maar ja, dan moet ik me daar wel aan houden. En dat deed ik maar half. Het resulteerde in een tijd van 48.18, evengoed een PR, maar geen 45min. Voor komend jaar (of komende jaren) heb ik dit doel losgelaten, […]

Reply
Curaçao halve marathon; een tropische ervaring - Eat.Run.Love. 28 november 2016 at 03:00

[…] voordat ik vertrok liep ik nog 19km op de Veluwe. Twee weken voor de halve marathon liep ik een PR op de 10km en daarna heb ik eigenlijk niet echt meer hardgelopen om mijn rug goed rust te geven. Mijn rugpijn […]

Reply
Eet en sportdagboek #60 - Eat.Run.Love. 21 november 2016 at 06:30

[…] week liep ik tijdens de Olympisch Stadionloop een PR op 10km. Nou dat heb ik geweten want ik heb tot donderdag met spierpijn rondgelopen. Maandag had ik al […]

Reply
Lisette 16 november 2016 at 10:15

Ik probeer veel van de wedstrijden van Rondje Mokum te lopen (allemaal heerlijk kleinschalig), samen met mijn loopgroep, maar helaas kon ik afgelopen weekend niet. Voor mij staat ook de Zevenheuvelen zondag op het programma, idd een prachtig parcours, en vanaf de laatste 5 km gaat het alleen maar naar beneden, heerlijk!
Verder de halve van Egmond, waarschijnlijk de 30 van Schoorl en dan de marathon op Cyprus, waar ik ook met m’n loopgroepje heen ga.
Heel veel succes zondag!

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 16 november 2016 at 21:55

Ben van plan om ook vaker mee te doen met de Rondje Mokum wedstrijden. Zijn leuk! Jij ook heel veel succes en plezier zondag!

Reply
Stanley 14 november 2016 at 11:03

Hele mooie tijd, mag je trots op zijn!

Een ander kleinschalig evenement in de buurt bij Amsterdam op een parcours dat zich leent voor snelle tijden is de Twiskemolenloop. Zeker een aanrader.

Suces op Curacao!

Reply

Leave a Comment