Hardlopen / TrailrunningSport

Mijn relatie met hardlopen

posted by Manon 5 september 2016 0 comments
verliefd op hardlopen

♦ Blog geschreven door Manon ♦

In het begin is een relatie nieuw, interessant, spannend, leuk. Je wilt vaker en meer. Maar na een paar jaar kan de sleur erin komen. Om de sleur tegen te gaan is het belangrijk dat het spannend en afwisselend blijft. Je moet harder lopen voor hetzelfde effect als in het begin van de relatie.  Zowel letterlijk als figuurlijk.

Kwaliteit boven kwantiteit

Al zeven jaar heb ik nu een relatie met hardlopen. In het begin was het spannend en nieuw. Elke keer ontdekte ik meer van mijn omgeving en meer over mezelf. Elke training was een stap vooruit. Stimulerend. Leuk. Ik keek uit naar iedere training. Toen werd de relatie met hardlopen ‘gewoon’. Ik keek er minder naar uit om te gaan lopen. Hetzelfde rondje, zelfde omgeving. “Als ik een keer niet ga, is het ook prima toch?”. Er moest wat veranderen om deze relatie in stand te houden, of het is tijd om ermee te stoppen. Maar zo’n lange relatie geef je natuurlijk niet zomaar op. Vooral niet een relatie die mij zoveel gebracht heeft; mentale rust, een beter zelfbeeld, fitheid. Ik heb me daadwerkelijk nog nooit zo fit gevoeld, en dat gevoel op zich, is verslavend.

“Ik wil weer verliefd zijn.”

hardlopen, foto Run2Day Nederland

Een doel stellen helpt. Net als in het begin. Een doel uitdagend genoeg om ervoor te moeten werken en haalbaar genoeg dat je erin gelooft. De marathon uitlopen voelt eigenlijk al niet meer als een uitdaging. Een snellere tijd hoop ik nog wel te lopen. In het begin loop je elke wedstrijd een PR. Dat was bij mij ook zo met alle afstanden korter dan de marathon. Gek genoeg staat mijn PR op de marathon nog steeds op mijn eerste marathon in 2014. Ik wil, zoals bij de meeste ondertussen wel bekend, de marathon onder de 3.30u lopen. Maar ik merk dat de enorme drive om keihard te trainen minder is geworden. Waarschijnlijk is het geloof dat mijn streeftijd haalbaar is ook minder geworden.

Het resultaat is de consequentie van de training input

Naar een eindtijd toe trainen heeft eigenlijk geen zin. Wat ik op mijn aankomende marathon voor tijd ga lopen weet ik niet, en misschien zouden we dat ook nooit moeten weten. Hoe fijn is die mooie verbazing als je een Persoonlijk Record loopt zonder het te verwachten, en hoe naar is het om jezelf teleur te stellen als je het doel voor ogen niet haalt. Zolang ik weet dat mijn inzet en motivatie tijdens mijn training goed is geweest, dan zie ik op de dag van de wedstrijd wat dat mij oplevert. Op 16 oktober, de dag van de Amsterdam Marathon, kom ik erachter wat het resultaat van mijn voorbereiding is geweest. Of ik genoeg, te veel, of te weinig eraan heb gedaan om onder de 3.30u te lopen. En daar ben ik tevreden mee. De voorbereiding is wat telt. Als de voorbereiding leuk en afwisselend is, geniet ik er van. En zoals bij de meeste dingen waar wij van genieten, zetten we ons ook harder in.

“Ik ben weer verliefd.”

Trail des Fantomes
Door de vele afwisselende trainingen van de afgelopen tijd heb ik mijn initiële enthousiasme voor het hardlopen weer hervonden. Ik vind rust in de lange afstanden, soms weer gezelligheid en een goed gesprek als ik samen loop. Ik vind avontuur in het trailrunnen. Het voelt echt als buitenspelen in combinatie met een mini vakantie. De evenementen waar ik heen ga voor Eat.Run.Love. dragen hier ook bij aan mijn enthousiasme en de afwisseling.  Ik weet eigenlijk nooit wat er komen gaat, en elke keer leer ik weer bij. Geïnspireerd door een event ter voorbereiding op de Damloop, nam ik laatst zelfs de dynaband mee het Amsterdamse bos in. Ik voel me fit, ik win vertrouwen, ik geniet. Ik ben weer verliefd op mijn grote liefde ‘hardlopen’.

Misschien vind je deze artikelen ook leuk

Leave a Comment