Hardlopen / TrailrunningHealthLoveRun

Mentale strijd tijdens een wedstrijd

posted by Susannah - De Prestatiekwekerij 20 oktober 2016 0 comments
mentale strijd hardlopen

♦ Blog geschreven door Susannah ♦

Het is halverwege je race. Die race waar je best wel lang voor hebt getraind. Je bent best goed begonnen, maar wat is dat nu? Een kramp in je been? Auw, dat doet best wel pijn! En die pijn is best wel vermoeiend, je gaat er scheef van lopen. Opeens maak je je zorgen. Hoe kan het dat je nu al iets voelt? Je hebt toch genoeg gedronken? En de laatste training ging nog wel zo goed. Je denkt dat je met deze pijn waarschijnlijk je streeftijd niet meer gaat halen, terwijl deze wedstrijd zo belangrijk voor je was. Je had hier naartoe gewerkt en aan best veel mensen gezegd dat je in topvorm was. Wat zullen ze wel niet denken als je hier een slechte prestatie neerzet? Als je afhaakt vinden ze je al helemaal een watje. Ondertussen is het alleen maar erger geworden en je voelt de vermoeidheid nu echt inslaan. Ben je misschien toch te hard begonnen? Oh nee, dit wordt echt helemaal niks. Waar ben ik mee bezig? Wat doe ik hier eigenlijk?

Dit is misschien wel een rampscenario die je herkent. Waarschijnlijk als je al meerdere wedstrijden hebt gelopen herken je in ieder geval een deel ervan. Wat is hier eigenlijk aan de hand?

De 4 G’s in een wedstrijd

Tijdens het lopen merk je iets op: pijn of vermoeidheid. Die gebeurtenis roept gedachten op: je bent afgeleid van je taak, namelijk lopen. Je denkt aan wat de gevolgen kunnen zijn als het slecht uitpakt en, tenslotte, als het heel erg wordt, vraag je je af wat je eigenlijk doet in deze race. Deze gedachten veroorzaken weer gevoelens van onzekerheid, teleurstelling, misschien zelfs verdriet of paniek. Tenslotte verandert je gedrag: je gaat langzamer lopen, scheef lopen en je loopt met minder overtuiging en minder pit. In dit proces zijn vier G’s:

  • De gebeurtenis: je merkt pijn of vermoeidheid op
  • De gedachten
  • De gevoelens
  • Het gevolg: je loopstijl verandert.

Mentale weerbaarheid

Als de wedstrijd belangrijk voor je is, wil je doorzetten en niet toegeven aan negatieve gedachten en gevoelens tijdens de wedstrijd. Stoppen omdat je een echte blessure oploopt is een goed idee, maar als je achteraf terug kijkt en baalt dat je niet mentaal sterker was, is het zonde. En het is niet nodig. Mentale weerbaarheid in de wedstrijd kun je namelijk al ver voor je race verbeteren.

Om dat te doen, beginnen we bij de laatste G: het gevolg. Pak een pen en papier erbij en schrijf je antwoorden op deze vragen op. Hoe zou je willen dat je reageert op een gebeurtenis als zoiets gebeurt? Wat is je doel? Om antwoord hierop te geven, ga terug naar je doel voor de wedstrijd. Wat is de kilometertijd die je wilde lopen? Of welke tussentijden had je voor jezelf bedacht? Welke looptechniek of tactiek wilde je aanhouden?  Daarna komen de gevoelens. Welke gevoelens helpen om je doelen te halen? Bijvoorbeeld vertrouwen of vreugde. Bedenk welke gevoelens voor jou belangrijk zijn en schrijf deze op. Daarna je gedachten. Bedenk welke gedachten ertoe kunnen leiden dat jij je goed voelt. Als je bijvoorbeeld vertrouwen wilt voelen kun je denken aan de goede trainingen die je hebt gehad en dat je je fit voelde aan het begin van de race. Schrijf jouw helpende gedachten op.

Nu heb je een strijdplan voor als je in je wedstrijd pijn of vermoeidheid voelt, of als er iets anders gebeurt wat je van je stuk brengt. Lees het door en beeld je in dat je dit plan inzet tijdens het lopen wanneer het nodig is. Je kunt het ook bijschaven in aanloop naar de grote dag.

Plan B

De aanpak die hierboven is beschreven vergt wat voorbereiding, en misschien denk je ook dat het veel energie zou kosten om het te doen tijdens de race. Het voordeel van het stappenplan hierboven is dat je wel dat het je een motivatieboost geeft. Maar er is een simpeler alternatief die je ook kunt toepassen. In deze aanpak gaat het om het verplaatsen van je aandacht.

Aandacht kan gericht zijn binnen het lichaam of buiten het lichaam. Wanneer je pijn voelt, gaat je aandacht naar iets binnen het lichaam. Door actief je aandacht te vestigen op iets buiten het lichaam kun je jezelf afleiden. Tel bijvoorbeeld bomen of focus je op de volgende lantaarnpaal die je nadert en daarna de volgende etcetera. Je kunt je aandacht ook verplaatsen door bijvoorbeeld rekensommen te maken of denkspelletjes te doen.

Let op! Als je hier heel goed in bent, kun je jezelf echt een blessure bezorgen. Als het de race van je leven is, een handige tactiek om te beheersen, maar wees altijd eerlijk naar jezelf: is het ’t waard?

Plan C

Als laatste is het mogelijk om je doelen aan te passen. Probeer dit altijd eerst, voordat je opgeeft! Het is altijd fijner om trots op jezelf te zijn dat je iets hebt afgemaakt ondanks tegenslag, dan om te balen dat je, achteraf gezien, nog meer had kunnen doen. Neem bijvoorbeeld het genieten van de omgeving als doel, of focus je op het behouden van techniek ondanks een wat lager tempo. Ook hier is het nuttig om van tevoren te bedenken wat een alternatief doel kan zijn, voordat je in je wedstrijd zit!

Heb je hulp nodig bij het schrijven van je 4G’s? Neem contact met mij op via www.deprestatiekwekerij.nl!

image_print

Leave a Comment