Hardlopen / TrailrunningRun

Marathontraining in Brazilië: de verschillen en de uitdagingen

posted by Amanda M. 17 januari 2018 3 Comments
Marathon in het buitenland

 Blog geschreven door Amanda M. ♥

Een maand geleden begon ik vol goede moed langzaamaan te trainen voor mijn tweede marathon in het buitenland. Ik had er zin in, en hoorde ook van mensen om mij heen dat mijn eerste blog voor hen motiverend had gewerkt. Superleuk! Anderen motiveren voor een marathon is ook een van mijn doelen met deze blogs. Voor wat betreft de zelfmotivatie… Daar stokte het een beetje. Ik heb de afgelopen maand slechts vijf keer mijn hardloopschoenen aangetrokken!

Eigenlijk lag het niet zozeer aan de motivatie (ik had juist veel zin om naar buiten te gaan), maar faalde ik vanwege een gebrek aan organisatie. Rondom kerst was ik druk en vloog ik daarna voor twee weken terug naar Nederland, waar ik heerlijk tijd heb doorgebracht met mijn vriend, vriendinnen en familie. Heel leuk, maar ik was constant op pad, dus mijn hardloopdoelen kwamen een beetje in het geding. Dat had ik met een strakkere planning wel beter kunnen doen. Gelukkig kon ik wel tijd vrij maken voor het kopen van nieuwe hardloopschoenen en -kleding. It’s a start, zullen we maar zeggen ;)

Hardlopen in Brasilia

Inmiddels ben ik weer terug in Brasilia en probeer ik weer lekker veel te rennen. Leuk om hardlopend de verschillen tussen Nederland en Brazilië te zien: in Nederland liep ik met een grijze lucht en lage temperaturen, hier ren ik soms tussen tientallen gevallen mango’s op de stoep en moet ik oppassen dat ik onderweg niet op één van de vele gekko’s trap. Het regenseizoen is hier intussen iets meer genormaliseerd en de felle zon laat zich steeds vaker zien. Iets waar ik nog niet altijd even goed rekening mee houd: een paar dagen geleden ging ik pas rond 10.30 uur voor een 10km de deur uit (toen was het al 25 graden) en na een paar kilometer bedacht ik me dat het toch niet zo verstandig was dat ik zonder geld, water of zonnebrand de deur uit was gegaan… De consequentie voel ik nu nog op mijn huid. Ook hier had een beetje planning geen kwaad gekund!

Marathon in het buitenland

Een obstakel waar ik mijn afgelopen runs mee zat was de route: om het een beetje leuk te houden (en ook voor mijn veiligheid) wil ik mijn routes blijven afwisselen. Gister had ik bedacht om naar het meer in het midden van de stad te lopen, ook voor wat verkoeling. Brasilia is gebouwd in de vorm van een vliegtuig (ja, echt!) en onder de linkervleugel is een kunstmatig meer aangelegd, waar nu ook wat watersporten worden beoefend. Een goede route vinden is niet alleen een obstakel, deze route zelf bleek ook bijna een obstacle run. Behalve de eerdergenoemde mango’s en gekko’s moest ik modderpoelen trotseren, cactussen ontwijken en wegen oversteken waar men 80 rijdt – uiteraard zonder zebrapad.

Een typisch Braziliaans doolhof bleek het ook: bijna alle wegen naar het meer zijn op het eind doodlopend gemaakt, zodat de (rijke) bewoners van de huizen daar hun uitzicht en toegang niet hoeven te delen. Zodoende kon ik elke keer weer terug naar de grote en weinig inspirerende weg, op zoek naar een doorgang. En toen ik eenmaal de waterkant had bereikt, bleek het nieuw aangelegde wandelpad nog niet helemaal af, terwijl ‘ie wel vorige week al met veel publiciteit was geopend.. Oh Brazil!

Marathon in het buitenland

Zo word ik tijdens mijn runs wel lekker beziggehouden. Ondertussen valt er ook veel te bekijken. Eerder schreef ik al dat er verschillen zijn met hardlopen in Nederland en in andere landen. En zelfs binnen een land zoals Brazilië zie ik verschillen. Hier in Brasilia kom ik (afhankelijk van de tijd) niet superveel andere hardlopers tegen, en 9 van de 10 zijn man. Vrouwen zie ik meer wandelen, maar sowieso zie ik weinig voetgangers op straat in deze autostad. Ik vermoed dat ze meer in de sportschool zitten. Wat een verschil met Rio: iedereen sport hier buiten! Altijd en overal langs het strand zie je mensen hardlopen, wandelen, fietsen of volleyballen. De stad heeft een heerlijk sportieve vibe. Neem zeker je hardloopschoenen mee of huur een fiets als je Rio gaat bezoeken!

Ook als je gaat sporten moet je er hier tiptop uit zien

Ik vind het ook altijd heerlijk om naar de mensen zelf te kijken. Brazilianen besteden veel aandacht aan hun uiterlijk, ook als ze gaan sporten. De outfits, het haar, de nagels en de make-up: alles ziet er pico bello uit. Ik val redelijk uit de toon als ik ’s ochtends make-uploos de deur uit ren. In de sportschool, waar ik inmiddels ook lid van ben geworden, sporten veel vrouwen in alleen een legging en een sportbeha, waar de siliconenborsten goed strak in zitten. Op apparaten en voor de spiegel wordt verder regelmatig geposeerd voor de perfecte selfie, want een sportschoolbezoek zonder selfie telt hier eigenlijk niet mee. De mannen die ik hardlopend tegenkom zien er normaler uit, al zijn er genoeg die zonder shirt en enkel in een (voor Nederlandse begrippen) zeer korte broek rennen. Vind ik niet altijd even erg ;)

Marathon in het buitenland

Eerst maar eens beter plannen

Regelmatig kijk ik dus gefascineerd om me heen door de verschillen die ik zie en blijft hardlopen leuk, ongeacht waar ik ben. Maar ik zal de komende maanden wel mooiere routes zonder al teveel autogassen moeten vinden om er ook vier keer per week van te blijven genieten. Hoe ik dat ga doen? Ik ga – hoe tegenstrijdig ook – vaker mijn auto pakken om in het weekend ergens anders in de stad een duurloop te doen. Zo is op zondag de grootste weg (verderop in de stad) altijd afgesloten voor auto’s. Daarnaast wil ik als training meer wedstrijdjes lopen, die hier gelukkig heel vaak worden georganiseerd. En tot slot heb ik een mooi voornemen om eens echt te integreren en ’s ochtends vroeg te gaan rennen (met minder verkeer). In deze hitte sporten de meesten namelijk voordat ze aan hun werkdag beginnen, en ik heb zo’n vermoeden dat ik dan ook veel meer hardlopers ga tegenkomen.

Maar voor dat alles mag ik wel wat meer gaan plannen en organiseren. Om de druk op alle fronten vast op te voeren heb ik me ingeschreven voor een halve marathon eind februari. Ik ben heel benieuwd hoe het me afgaat de komende weken! Hoe zorgen jullie voor een strak schema?

3 Comments

Girls Run Online - Januari - Girls Run The World 22 januari 2018 at 06:47

[…] het hier waait en regent is Amanda van Eat.Run.Love alweer teruggekeerd naar Brazilië waar ze sinds de zomer van 2017 woont. In tropische temperaturen […]

Reply
Sandra 18 januari 2018 at 13:52

Lijkt me wel pittig, hardlopen met die temperaturen! In Zwitserland valt het nu gelukkig mee, en je hoeft er ook niet tiptop uit te zien. Helaas is wel elke run een heuveltraining :]

Reply
Amanda
Amanda 23 januari 2018 at 13:00

Hi Sandra, dat kan ik me voorstellen! Hier ook wat heuvels en veel vals plat, maar het zal vast niet zo erg zijn als in Zwitserland :)

Reply

Leave a Comment