Hardlopen / TrailrunningRun

Manon’s eerste trailrun

posted by Manon 21 april 2016 1 Comment
trailrun ervaring

♦ Blog geschreven door Manon 

Afwisseling in training is goed. Het voorkomt blessures en houdt het leuk. Ik vind hardlopen natuurlijk altijd al leuk. Dat ik het nog leuker kon gaan vinden had ik niet verwacht…

Vrijdagavond kom ik aan in de Ardennen. Ik ontmoet de groep waar ik de komende dagen mee op zal trekken. Een diverse groep van ongeveer dertien personen. Een vrijwel gelijk aantal dames als heren variërend van 27 tot 50+ jaar. De meesten lopen halve marathon afstanden. Een stoere dame van middelbare leeftijd is sinds vorig jaar begonnen met lopen. Haar looptechniek is super. Ze heeft er duidelijk talent voor. De jongste dame en heer van de groep doen aan obstacle runs en daar hebben ze dit weekend zeker baat bij. Dan hebben we natuurlijk nog Nils, de looptrainer, Herre, de kok en Steven, de fysiotherapeut. Ik ben de marathonloper van het stel. De enige die finish tijden belangrijk schijnt te vinden. De rest heeft het er niet over.

IMG_9761

“… zijn zij stiekem allemaal top atleten?”

De groep heeft al een run gedaan voordat ik aan kwam. Tijdens het avondeten hoor ik ze praten over een snelheid van vijf, waarbij ik er logischerwijs vanuit ga dat het om 5 min per kilometer gaat (12k/u). Er klink gelach: “Nee joh, 5 kilometer per uur.”… Dat is toch wandelen?

Die avond ging ik naar bed vol vertrouwen dat ik de volgende dag vlot, zeker sneller dan 5km/u, door de bergen zou gaan rennen. De volgende ochtend, toen de wijn was uitgewerkt en we echt aan de slag zouden gaan, maakte ik me toch wat zorgen. Heb ik weer eens een te grote mond gehad? Zal het toch zwaarder zijn dan ik verwacht? Loop ik straks achteraan te hijgen? Mijn bewijsdrang maakt zich zorgen. Nu moet ik het wel waarmaken.

“Mijn bewijsdrang maakt zich zorgen.”

We lopen de eerste heuvel op. Best steil. Ik begrijp vrijwel direct waarom de snelheid lager ligt dan ik had verwacht. Toen ik vooraf hoorde welke afstanden we zouden gaan lopen, had ik bedacht dat ik dezelfde ronde wel tweemaal kon lopen. Aangezien ik in mijn marathon voorbereiding zit en zestien kilometer dan niet veel is. Nu twijfel ik of ik überhaupt de zestien kilometer vol ga houden. Ik kijk om me heen. Hebben de anderen hier ook moeite mee? Of zijn zij stiekem allemaal topatleten? Ik met mijn grote mond… Ik besluit niets te laten merken en rustig door te lopen, hopend dat ik mijn eerste trailrun overleef.

“Het ‘what goes up must come down principe’.” 

Gelukkig lopen we op een gegeven moment op vlakker terrein. Op momenten lopen we zelfs naar beneden. Het ‘what goes up must come down principe’. Al kom ik aardig kapot boven, het is mooi te merken hoe snel je ook weer herstelt zodra het parcours vlakker is. Ik geniet. Vooral van de afdalingen. Schijnbaar heb ik talent voor naar beneden rennen. Aldus Nils, de trainer. Kleine snelle pasjes en je armen wijd voor evenwicht. Ik voel me weer kind. Herinneringen uit mijn tienertijd komen boven van buitenspelen en, gek genoeg, computerspelletjes. De achtergrondmuziek van Mario Bros (computerspel) zit ineens in mijn hoofd. En zo ook in die van de andere lopers. “Ting, poink… Pling pling” klinkt er uit mijn mond terwijl ik hardlopend naar beneden dender.

Zo ontstond de ‘tune’ van het weekend en klinkt het als achtergrondmuziek bij onze eigen film: Loopwijzer trailrun trainingskamp Ardennen.

IMG_9586IMG_9480 IMG_9637      

Wanneer gaan we weer?” 

Ik overleef de eerste dag, en ook de tweede en derde zal ik overleven. Voorop rennend, van die bewijsdrang kom ik niet af, en met een big smile! Een totaal van 44km en 1726 hoogtemeters. Extra rondes heb ik niet meer nodig gehad (lees: niet aangekund). De benen doen pijn maar ik voel me top! Ik voel me uitgerust en sterk. Met trailrunnen ben je zo gefocust op de omgeving, waar zet ik mijn voet neer, dat je nergens anders aan kan denken. De benen hebben lekker hard moeten werken en voelen daardoor sterk. De loopscholing/techniek training van Nils was voor mij een eye-opener. Ik had niet verwacht dat ik daar nog zoveel uit kon halen na jaren loopscholing te hebben gehad.

De mensen, de omgeving, de ervaring, de goede zorgen van het Loopwijzer team, alles bij elkaar… Wat was dit een topweekend! Wanneer gaan we weer?
Trailrun ervaring

image_print

1 Comment

Opties voor een actieve vakantie - Eat.Run.Love. 19 mei 2016 at 07:30

[…] trailweekend in de Ardennen wat door Loopwijzer wordt georganiseerd spreekt me wel heel erg aan. Manon deed dit in april en was super enthousiast, het moet dus wel leuk […]

Reply

Leave a Comment