HealthLove

Het leed dat blessure heet

posted by Jill & Noor - Workout Amsterdam 17 maart 2017 2 Comments
het leed dat blessure heet

♦ Blog geschreven door Jill 

Allright guys, up close & personal it is! Jessica vroeg mij om een blog te schrijven over mijn blessureleed dat begon in september 2016… Ik merk dat ik nogal wat weerstand voel om hierover te schrijven omdat het natuurlijk leuker is om iets vrolijks te vertellen. Te inspireren en overwinningen te delen dan om te schrijven over belemmeringen, pijn en fysieke beperking. Klinkt heftig, maar als je iedere dag sport, voelt het wel echt als een beperking. Ik schrijf dit blog ook niet omdat ik mezelf heel zielig vind, of omdat dit het aller ergste is dat er bestaat. Maar terugkijkend heb ik best wel wat interessante nieuwe insights gekregen door een periode niet te trainen en ben ik wel echt met mijn neus op de feiten gedrukt door deze verplichte break. Dusssss, rapapa rapapaa; hier is dan toch een persoonlijk blog over het leed dat blessure heet.

How it all started

Lekker boksend in de zon op het Museumplein voel ik het kraken in mijn onderrug na een heerlijke low kick. Zo een low kick die helemaal uit je heup komt waarbij je scheen een goede klap maakt tegen het kussen, en waarbij  je je helemaal sterk voelt, zo lekker dus! Min de pijn in je rug dan… ;-) Even diep inademen, lang maken en dan zal t wel weer gaan….. Niet dus, er verschuift iets, een gevoel dat ik niet ken… Spaans benauwd, zweet op mijn voorhoofd, bij iedere stap die ik zet heb ik het gevoel dat er een stroomstoot van mijn been naar mijn rug gaat.

Hup, m’n fiets op en 3x door rood licht (sorry meneer agent!), te schijterig om af te stappen omdat ik bang ben dat ik door de grond ga van de pijn. Thuis aangekomen vraag ik m’n vriend of hij het misschien een beetje los kan masseren, helaas valt de pijn niet weg te puffen en lig ik na 1 minuut snikkend op bed, niet echt een succes dus. Zeker niet omdat m’n vriend denkt dat ik aan het lachen ben en spontaan begint mee te lachen omdat het zo grappig klinkt. Als een aangespoelde walvis sleep ik mezelf van het bed naar de douche. Een warme douche zal wel helpen toch?! Nog steeds stijf en amper in staat om normaal te bewegen bel ik onze vaste fysio @Michiel van @Physicum. Helaas geen plek, maar echt wel nood aan de man gezien we met @WorkoutAmsterdam heel Amsterdam fit en energiek maken en ik ongeveer iedere avond in het park onze deelnemers train en enthousiasmeer!  Plan B: naar de fysio om de hoek, strompel-technisch op zich ook wel praktisch.

Echt geen ernstige ziekte ofzo….

Dry needling lijkt een snelle oplossing om de boel weer een beetje los te maken. Conclusie: twee verschoven tussenwervelschijfjes in m’n onderrug door te zware training en overbelasting van spieren. Ik denk dat dit ook te maken heeft met iets teveel marathons achter elkaar lopen in een tijdsbestek van 2 jaar en misschien nog wat andere dingetjes. Na de eerste behandeling duurde het slechts drie minuten om van de behandeltafel te komen. Toch een winst van 3 minuten. Iedere stap is er 1! Die avond aan de spierontspanners omdat ik de boel helemaal voel verkrampen. Na 5 minuten zitten moet ik mezelf een soort ontvouwen en optrekken uit mijn stoel. Lopen gaat eigenlijk alleen nog als ik op een tafel of stoel leun. Man man man, wat ziet dit eruit. Me and my sexy walk!

In de verschillende fasen van herstel ben ik wel telkens een stukje wijzer geworden en kan ik wel zeggen dat ik door deze blessure wat lessen heb geleerd. Toch best positief dus! Niet dat ik het aanraad hoor een blessure, dus misschien is het goed om mijn lessen met je te delen. Dan kun jij ze gewoon lezen en hoef je niet ook een blessure te krijgen. Sharing is caring zeg maar.

het leed dat blessure heet

Mijn moeder zei altijd

‘Als je een boek kan lezen of televisie kunt kijken, dan kun je ook naar school’. Ziek is ziek natuurlijk, maar als het enigszins kan, kun je prima rustig aan wat dingen doen. Dit werkt toch een beetje door in hoe ik in het leven sta. Doorzetten, niet opgeven en de stelling; niemand is slecht geworden van hard werken’ staat me wel aan. Aan de ene kant helemaal prima en maar ik heb wel geleerd dat de lat niet altijd hoog hoeft te liggen. Dat het ook oké is om een oefening wat rustiger aan te doen en dat je soms ook eens drie workouts per week kan doen in plaats van vijf.

Droogzwemmen op een kleed naast de auto….

Door deze blessure heb ik bijna 2 maanden niet getraind. Echt zooo niks voor mij! Voor iemand met lichte ADHD trekken, is niet sporten een klein drama. Ook voor mijn vrienden trouwens. In september en in oktober is mijn serie van de fysio iedere ochtend en iedere avond  vaste prik. Zelfs tijdens een weekendje in de Ardennen ga ik braaf, voor iedere wandeling, aan de slag met activatie oefeningen. Naast de auto op een kleed, je had ’t moeten zien, echt hilarisch, vonden ook de mensen die passeerden. De oefeningen zien er namelijk nogal vreemd uit, een soort droogzwembeweging op de grond en repetitief liggen en weer opstaan met 1 hand op mijn knie. Hoewel erg raar en saai ook vooral, denk ik wel dat ik daardoor heb weten te voorkomen dat het verergerde en een hernia zou worden.

Ik – als trainer met een fit lichaam – een blessure?

In december begin ik met wat pilates Workouts. Nog steeds een beetje hazerig om te bewegen, maar step by step krijg ik weer een beetje vertrouwen in mijn lichaam. Dat is trouwens vooral iets wat me in het begin echt boos maakte. Ik als trainer en iemand die altijd bezig is met sport en fysieke uitdagingen, ik die gezond eet en goed voor mijn lichaam zorg zou het toch niet moeten bekopen met een rugblessure? Ik ben toch gewoon goed getraind en zou deze trainingsintensiteit toch makkelijk makkelijk aan moeten kunnen? Bloed irritant! Pas toen ik dat los kon laten leek het langzaam wat beter te gaan.

Lacherige yoga sessies

Vanaf januari doe ik ook vinyasa yoga en hot yoga, mijn rug is zo stijf als een plank. Als ik met gestrekte benen zit en naar voren leun lijkt het net of ik niet naar voren leun. Zo rechtop zit ik nog. Ik merk dat ik nog wel een verontschuldigend lachje heb telkens als ik me beperkt voel door mijn stramme spieren. Hoe vaker ik aan yoga doe, hoe meer ik het los kan laten dat ik sommige dingen (nog) niet goed kan. Dat is denk ik mijn grootste les in dit hele verhaal, accepteren en luisteren naar mijn lichaam.

Up on the horse again

Naast pilates en yoga doe ik mijn fysio setje nog bijna iedere dag. Omdat ik toe was aan een nieuwe challenge en me weer gewoon echt helemaal goed wil voelen drink ik vanaf 2 januari 100 dagen geen alcohol. Slapen is hierdoor echt uitrusten en ik merk dat ik er fysiek echt een stuk fitter door ben. Ook drukker en onrustiger, maar hé, daar valt mee te leven. Afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst weer eens gebokst samen met mijn business en boks buddy Noor. Niet zo hard als normaal, maar dat is oké. Het voelt zo goed om weer lekker te knallen! De dag erna een heerlijke Yin yoga les gehad bij de nieuwe yoga studio @YogaFest. Een totaal nieuwe ervaring, maar het voelde goed om langer dan 2 minuten in een positie te liggen waardoor je diepere spierweefsel gestimuleerd en gestretcht wordt. Weer helemaal in balans dus!

het leed dat blessure heet

Lessons learned

  • Ik ben geen professional wat sporten betreft. Maar ik haal er zoveel uit, sporten is echt noodzaak voor mijn gevoel! Het is een ontlading, tegelijkertijd krijg ik er energie van en het zorgt ervoor dat ik dingen helderder zie. Sport, in wat voor vorm dan ook, is voor mij niet weg te denken uit mijn leven.
  • De enige die je lichaam kent en voelt ben jij, luister daarnaar en belangrijker misschien nog wel, acteer er ook naar. Een drukke werkdag? Sport in de ochtend, zodat je de hele dag energie hebt. Toch weer lichte klachten bij een blessure? Doe een stapje terug en ga bijvoorbeeld een pilates Workout of een yoga Workout doen.
  • Accepteer dat je blessure er is, maak een plan en stel realistische doelen, samen met je fysio. Ook als je weer redelijk hersteld bent is het goed om periodiek naar de fysio te gaan voor een korte check up.
  • Breng balans in je workout week. Minimaal 12 uur rust tussen workouts en na een intensieve workout een rustige herstelworkout plannen.
  • Luisteren naar je lichaam, in plaats van negeren en doorbeuken.
  • Het is ok als je even een stap terug moet doen, maak een wandeling, grijp terug naar je oefeningen en pak de draad weer op zodra je kan.
  • Geniet van iedere workout, ook al ga je niet zo hard als je zou willen!

Und jetzt? 

Sporten gaat weer ok, niet te hard en teveel, maar easy gaat oke. Mijn foamroller staat in het zicht in mijn appartement. Op die manier doe ik braaf mijn oefeningen om mijn stijve spieren los te maken. Ik ben er nog niet, maar een aantal lessen geleerd en stiekem weer zin in een nieuwe uitdaging…. In 2018 pas hoor, maar suggesties zijn welkom!! ;-)

Ook een blessure? Of leuke challenges in 2018? Let me know!

image_print

2 Comments

Lisanne 6 april 2017 at 13:58

Ik heb 5 jaar terug ook een blessure opgelopen. Doordat ik niet goed naar mijn lichaam luisterde ben ik te vroeg weer begonnen met sporten. Gelukkig heb ik nu een aantal hulpmiddelen die mijn knie kunnen ondersteunen tijdens het sporten

Reply
Jill Meij 7 april 2017 at 11:10

Wat lekker dat je weer aan het trainen bent @Lisanne, keep up the good work ;-) Als je wil kan alles! Mocht je een keer een Workout mee willen doen in het park, come and join! Energieke groet, Jill

Reply

Leave a Comment