RunTriathlon

Finisher Barcelona Olympische triathlon

posted by Jessica - Eat.Run.Love. 9 oktober 2017 22 Comments
barcelona olympische triathlon

Wow, ik ben nog steeds aan het nagenieten van gisteren. Wat was het te gek om deze Olympische triathlon in het buitenland te doen en wat ben ik blij dat ik zo heb kunnen genieten én dat alles goed is gegaan! Op Instagram en Facebook heb ik al wat fotootjes gedeeld, wat een lieve reacties kwamen daar op. Ik kon niet wachten om mijn ervaring op papier te zetten, maar wilde toch echt eerst nog een paar uurtjes genieten van Barcelona.

Ik keek al maanden uit naar dit tripje; omdat ik er hard voor had getraind maar ook omdat ik met leuk gezelschap zou gaan: mijn vriend, zijn broer en de vrouw van zijn broer. Mijn zwager en ik zouden de triathlon gaan doen; mijn vriend en schoonzus zijn mee als supporters. En jongens, het was Barcelona. Hoe tof is dat! Mocht je overwegen om ook een keer een triathlon in het buitenland te doen dan kan ik Barcelona zeker weten aanbevelen.

The day before

De startbewijzen moeten op zaterdag opgehaald worden, dus na het ontbijt huren we fietsen en fietsen we naar Mar Bella Palviljoen waar we de startbewijzen op kunnen halen. Op vrijdag hebben we behoorlijk veel gelopen, dus de fiets op zaterdag is een heel goed idee! Wij zijn aan de vroege kant (Spanje komt laat op gang!), maar dan hebben we het maar in de pocket. We zien dat je ook op zaterdag al je racefiets kunt inchecken, dus dat besluiten we later op de dag alsnog te doen. Lijkt ons wel handig. Nadat we de startbewijzen hebben opgehaald nemen we even een kijkje bij zee en we schrikken van de golven. In de baai waar wij moeten zwemmen zijn de golven vrij hoog en krachtig, spontaan word ik super zenuwachtig. Het zwemmen zie ik het meeste tegenop en met zo’n zee als deze helemaal. Mijn vriend stelt ons gerust, want de wind is aan het draaien dus met een beetje geluk is de zee de volgende dag nagenoeg vlak.

We drinken een kop koffie aan het strand en de rest van de dag cruisen we op onze fietsen door de stad. Aan het einde van de dag brengen mijn zwager en ik de racefietsen naar Parc Fermée en zetten we onze fietsen neer. We hopen dat we de volgende dag dan wat later de rest van onze spulletjes kunnen brengen, maar komen van een koude kermis thuis omdat de wisselzone om 8.00 dichtgaat en je dus voor die tijd al je spulletjes moet klaarleggen. Ik start om 9.00 en mijn zwager om 9.40, dus idealiter waren we iets later gegaan. Maar het is niet anders. Na lekker tapas te hebben gegeten, liggen we redelijk op tijd in bed.

barcelona olympische triathlon

D-Day!

Om 6.00 gaat de wekker, we moeten om 6.45 namelijk al weg om op tijd bij het startgebied te zijn. De avond ervoor heb ik overnight oats klaar gemaakt en die eet ik met lange tanden op. Volgens mij ben ik zelden zo zenuwachtig geweest. Ondanks dat ik dit echt nog niet een enorme afstand is voor triathleten, vind ik het heel spannend. Ik neem nog een banaan mee voor vlak voor de start. Als we aankomen bij de triathlon zetten we snel onze spulletjes klaar (later komen we er achter dat die sluit tijden niet zo nauw worden genomen, dus dat we makkelijk later hadden kunnen komen, maar dat is achteraf). Na een pitstop bij de dixies gaan we een kijkje nemen bij de zee. En yes, mijn vriend had gelijk. De wind is gedraaid en gaan liggen en de zee ziet er vredig uit. Een groot deel van mijn zenuwen zakken direct, wat een opluchting. Ik zag mezelf al spartelen in de golven. We kijken bij de start van de pro’s, brengen onze slippers en vesten naar de wisselzone en gaan weer in de rij staan voor de dixie’s. Zenuwplasjes! Daarna lopen we opnieuw het strand op en kan ik me gaan klaar maken voor de start. Mijn vriend en schoonzusje zijn inmiddels ook gearriveerd en ik vind het leuk om ze nog even voor de start te zien.

barcelona olympische triathlon

Genieten. Blijf genieten. Geniet van alles om je heen.

Drijven in zee

Ik had al gehoord dat je in Barcelona in een vrouwen wave start en dat klopt. Er doen in totaal 120 vrouwen (van 1200 deelnemers) mee en die zitten nagenoeg allemaal in één heat. Er wordt in groepen gestart. Ik start om 9.00, dan zijn er 4 heats die om de 5 minuten starten en daarna start een half uur later pas de volgende groep. Om mezelf te beschermen start ik aan de zijkant, zodat ik zo min mogelijk in een watergevecht terecht kom. Als het startschot gaat, loop ik rustig in zee. Het eerste stukje moet ik altijd even wennen, maar ik kom er al snel achter dat schoolslag in de golven, zout water en met wetsuit niet werkt. Over naar de borstcrawl dus. De groep valt vrij snel uiteen en ik vind al redelijk snel mijn ritme en goede ademhaling. Ik hoor alleen maar stemmetjes in mijn hoofd van ervaren triathleten, zwemtrainers en mijn lieve familie en vrienden.

barcelona olympische triathlon

“Zwem mee op het ritme van de golven”, “Maak je slag goed lang”, “Blijf rustig ademhalen”, “Geniet van het zwemmen”. En zowaar; het gaat goed. Ik kan genieten van het zwemmen. Wie had dat ooit gedacht. Ik drijf lekker, de zee is super blauw, ik zie de bodem en de zon schittert op het water. Als ik ongeveer halverwege ben word ik ingehaald door een aantal mensen uit de tweede heat, het zijn mannen die een stuk wilder zwemmen en ik word uit mijn ritme gehaald. Gelukkig kan ik mezelf snel herpakken en probeer ik me er zo min mogelijk van aan te trekken. Het einde komt in zicht en ik heb enorm geluk met een golf die mij precies op het juiste moment het strand op duwt. Ik heb weinig moeite om uit het water te komen en als ik op mijn klokje kijk zie ik 33 minuten staan. 33 minuten! Dat had ik nooit verwacht en mijn race kan al niet meer stuk. Voor jullie beeldvorming; ik hoopte dat ik 40 minuten zou zwemmen en dat ik heel blij zou zijn als dat tussen de 35 en 40 minuten zou worden. Ik neem een bekertje sportdrank aan, spoel er mijn mond mee en spuug het weer uit. Ik zwaai enthousiast naar mijn vriend die net zo verbaasd is als ik dat ik er al ben en ren door naar de wisselzone. Wetsuit uit, startnummer om, helm op, zonnebril op, voeten zo goed mogelijk droog maken, sokken aan, schoenen aan en gaan!

barcelona olympische triathlon

Fietsen in groepjes

De fiets opstappen gaat een beetje klungelig, ik stap net iets te vroeg op waardoor ik word geroepen dat ik nog niet mag starten. Met mijn fiets al tussen mijn benen hobbel ik naar de lijn en kan ik opstappen. We moeten 4 rondjes van 10km fietsen en je mag in groepjes fietsen (stayeren wordt dat genoemd). Heel anders dan andere wedstrijden waar je alles alleen moet doen. Achter een groepje aanfietsen is heel relaxed, dus ik probeer een groepje te vinden, maar dat lukt niet zo goed. De meeste vrouwen fietsen net iets te langzaam en de mannen die voorbij sjezen fietsen weer net te hard. Op een gegeven moment heb ik wel twee vrouwen gevonden die redelijk hetzelfde tempo fietsen, maar ik vind het eigenlijk maar niks en fiets liever op eigen kracht.

barcelona olympische triathlon

Het eerste rondje is een beetje aftasten: hoe is de weg, hoe zijn de bochten, hoe hard kan ik gaan? De rondes daarna ga ik als een speer en ik zie al snel dat ik veel sneller fiets dan mijn voorgenomen 30 km per uur. De route is ook echt te gek. Lange, rechte wegen, goed geasfalteerd en een tof parcours. Het tofste stukje is als we vanaf het strand de stad in fietsen. De weg gaat heel licht naar beneden en op de achtergrond zie ik de skyline van Barcelona, de Sagrada Familia en palmbomen. Weer geniet ik voor de volle 100%. Het gaat ook zo makkelijk! Voor ik het weet zit ik 1 uur en 12 minuten op de fiets en ben ik alweer klaar. Ik zwaai nog even naar mijn vriend en schoonzusje die super strategisch opgesteld staan en het hele parcours voor ons over rennen, en maak me klaar voor het laatste stuk; het lopen.

barcelona olympische triathlon

Afzien in de hitte

Op de fiets heb ik een bidon sportdrank gedronken en een energy reep gegeten (beiden van Torq, echt fijne én lekkere producten). Ik stop voor de zekerheid nog een gelletje in mijn tri-suit, schiet in mijn hardloopschoenen (met snelveters!) en ren de wisselzone weer uit. Inmiddels is het rond 11.00 en is de zon flink gaan branden. Ik ben de warmte helemaal niet meer gewend en heb veel sneller gezwommen en gefietst dan ik had verwacht. Het eerste stuk gaat langs het strand in de brandende zon en ik heb dan al door dat het hardlopen afzien wordt. Ik probeer elk schaduwplekje mee te pakken, maar die zijn er weinig. Ondanks dat de route ook nu weer heel tof is, kan ik er minder goed van genieten. Mijn benen willen nog wel, maar ik heb het zo ontzettend warm, ik ontplof bijna.

barcelona olympische triathlon

Elke 2,5 km staat er een waterpunt en daar maak ik dankbaar gebruik van. Ik probeer al lopende te drinken en de rest van het water over mijn hoofd te gieten. Ik probeer mezelf moed in te praten door in stapjes te lopen. “Yes, een kwart zit er op.” “Nog een kilometer en dan ben je al op de helft.” “Nog maar een derde te gaan” etc. Mijn kilometertijden hebben volgens mij nog nooit zo gefluctueerd; van 4.45/km tot 5.54/km. Rond het 5 km punt krijg ik ook nog eens een hongerklop en eet ik dankbaar het gelletje dat ik nog bij me heb. Bij het laatste waterpunt verslik ik me in een slok water en moet ik wel stoppen om te hoesten en mijn adem terug te vinden. Sukkel die ik ben. Naast me komt een Spaans meisje lopen die me moed in praat dat het nog maar 2 km is. Ja, dat weet ik; maar ik verslik me, kan niet ademen en heb het bloedheet. Laat me met rust. Haha, terwijl ze het zo lief bedoelde! De laatste twee kilometers probeer ik nog wat aan te zetten want ik zie dat ik nog onder de 2.45 kan eindigen, maar het gaat niet van harte. Om de finish te bereiken moeten we een heuveltje op en zie mijn vriend en schoonzusje al zwaaien. Ik probeer er nog een lachje uit te persen, maar ook dat gaat niet van harte. Maar yes, daar is de finish!!!

barcelona olympische triathlon

Watermeloen bij de finish

Als ik over de finish kom, word ik zelfs een beetje emotioneel. Ik vond het zo tof! En ben zo blij dat het zo goed ging én dat ik volop heb kunnen genieten. Ok, het hardlopen vond ik echt afzien, maar zodra ik stil sta, vond ik ook dat heel tof. Mijn benen zijn niet helemaal kapot, maar ik vond het met die hitte te spannend om harder te lopen. Ik zie een aantal mensen out gaan, medische hulp komt voorbij en ik ben blij dat ik nog normaal kan staan en functioneren. Die paar minuten sneller komt volgende keer wel. Want na een paar minuten weet ik al dat er een volgende keer komt! Ik grijp gulzig naar een paar stukken watermeloen, pak twee flesjes water en ga op zoek naar mijn vriend en schoonzusje. Ik ben zo blij en trots. Die glimlach gaat niet meer van mijn gezicht af! Een half uurtje later komt ook mijn zwager binnen en zijn we weer compleet.

barcelona olympische triathlon

Splittijden

Omdat ik merk dat veel mensen nieuwsgierig zijn naar mijn tijd, hieronder nog even mijn splittijden. Het hardlopen ben ik achteraf gezien het minst tevreden over, ik weet dat ik veel sneller kan lopen. Maar gezien het warme weer en het verslikken waar ik zeker een minuut ben verloren, mag ik niet ontevreden zijn. En bovendien; ik wilde eigenlijk onder de 3 uur finishen en dat is echt ruimschoots gelukt.

  • Zwemmen: 33.39
  • T1: 2.34
  • Fietsen: 1.12.22
  • T2: 2.32
  • Rennen: 53.32
  • Eindtijd: 2.44.40

Nu een dag later ben ik dus nog steeds aan het nagenieten en dat blijf ik denk ik nog wel even doen. Barcelona is buiten de triathlon sowieso een geweldige stad, het weer was fantastisch en ik heb mezelf in alle opzichten overtroffen. Ben super blij dat ik zo heb genoten, daar heb ik soms nog wel wat moeite mee namelijk. Mocht je een triathlon overwegen, dan is Barcelona echt een aanrader. Wedstrijden in het buitenland zijn sowieso aanraders!

barcelona olympische triathlon

image_print

22 Comments

Maud 17 oktober 2017 at 08:31

Heel leuk en inspirerend om te lezen Jessica!

Reply
Ivan 13 oktober 2017 at 08:31

Fantastische prestaties en genoten van het verslag. Kreeg zo de indruk dat we er zelf een beetje bij waren. Goede voorbereiding is het halve werk en jij hebt er prima naartoe geleefd!.

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 16 oktober 2017 at 20:41

Wat leuk om te horen dat je hebt genoten van het verslag Ivan! Ik heb genoten van de ervaring :) En ja, goede voorbereiding is zeker het halve werk, dat heb ik wel gemerkt!

Reply
Madelon 11 oktober 2017 at 20:04

Zit je nog op je wolk? lekker blijven zitten hoor! :) Nogmaals: klasse gedaan! Van harte!!

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 11 oktober 2017 at 21:13

Dank je wel! De flinke verkoudheid, dikke keel en vermoeidheid hebben er voor gezorgd dat ik eraan hang in plaats van op zit, maar dat komt ook wel weer goed ;)

Reply
Alex 10 oktober 2017 at 21:49

Wat een leuk verslag, erg leuk om te lezen. En super goed gedaan Chapeau!
Een mooie ervaring rijker en zeker iets om trots op te zijn…
🤗🏅🏆

Reply
Bianca 10 oktober 2017 at 21:12

Wat een leuk verslag zeg. Super tijden.

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 11 oktober 2017 at 21:14

Dank je wel! Ben er zelf ook erg blij mee :D

Reply
Jolanda 10 oktober 2017 at 19:54

He Jessica, Hartstikke goed gedaan, gefeliciteerd. Mooi verslag van gemaakt. Ook heb ik een vraag, zelf net begonnen en omdat ik (nog) nite wil aansluiten big een triathlon vereniging, vroeg ik me af wife jou beholden heeft met maken van schema’s etc?

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 11 oktober 2017 at 21:14

Hi Jolanda, Sander (triathlon trainer) heeft mijn schema gemaakt, als je wilt kan ik zijn contactgegevens wel even met je delen! Groetjes

Reply
Jolanda 12 oktober 2017 at 22:00

Graag Jessica! En sorry voor de spelfouten, mijn toetsenbord staat op Engels

Reply
Sandra 10 oktober 2017 at 14:05

Gefeliciteerd!!!

Reply
Eveline 10 oktober 2017 at 02:30

Super leuk om te lezen en super goed gedaan! Hier kan je echt met trots op terug blijven kijken EN je hebt iedereen laten zien dat als je echt iets wilt en er hard voor trained dat het ook kan! Ik vond het heel leuk om het hele process te hebben kunnen volgen, van zwemlessen tot steeds verder fietsen tot deze super uitslag!

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 11 oktober 2017 at 21:15

Leuk om te horen Eveline, erg leuk om mijn ervaringen te delen! En het harde trainen heeft zeker ergens toe geleid :)

Reply
Suzanne Kuin 10 oktober 2017 at 00:33

Hoi Jessica, gefeliciteerd met de mooie prestatie! Erg leuk om je enthousiaste verhaal te lezen met hier een daar wat tips. Ik ben zelf net begonnen met trainen voor een triathlon dus erg leuk om je verhalen te lezen en om je te volgen op instagram. Succes met je herstel! Groetjes Suzanne

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 11 oktober 2017 at 21:15

Wat leuk om te horen, dank je wel! Mocht je nog meer tips willen, let me know :) Welke triathlon ga je doen?

Reply
Suzanne 12 oktober 2017 at 18:20

Volgend jaar beginnen met 1/8 en 1/4 triatlons en wil de runforestrun XL cross triatlon gaan doen. Uiteindelijk doel is de 70.3 Iron Man van 2019 :) maar er moet nog een hoop gebeuren, eerst goed de borstcrawl leren!

Reply
Rosemarijn 9 oktober 2017 at 21:33

Wat gaaaaaaf!! En wat een knappe tijden zeg! Top dat je zo genoten hebt, kan me heel goed voorstellen :)

Reply
Merle 9 oktober 2017 at 19:30

Wow wat een supertoffe ervaring! Je harde werken en zware trainingen zijn beloond! Echt heel knap gedaan!!

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 9 oktober 2017 at 21:16

Dank je wel voor je lieve berichtje! Ik heb er idd hard voor getraind (was er op een gegeven moment ook wel klaar mee), maar was het meer dan waard. Ik kan het iedereen aanraden! Helemaal in Barcelona :)

Reply
Susannah 9 oktober 2017 at 19:24

Super Jessica! Ik vond het zo leuk om dit stuk te lezen. Ik ben ook trots op je dat het zo goed is gegaan, en dat je, naast het fysieke, ook mentaal zo fit was. Big thumbs up to you!

Reply
Jessica - Eat.Run.Love.
Jessica - Eat.Run.Love. 9 oktober 2017 at 21:17

Ah wat een lief berichtje en leuk om te horen!!! Nu je het zo zegt; ik was idd zowel fysiek als mentaal erg fit :D Was echt een toffe ervaring!

Reply

Leave a Comment