Persoonlijk

Een persoonlijke update

posted by Jessica - Eat.Run.Love. 31 december 2018 1 Comment
Persoonlijke update

Langzaamaan ben ik wat minder gaan bloggen: van meerdere keren naar één keer per week, naar nog minder, naar bijna niet meer. In november bereikte ik een dieptepunt met een maand van afwezigheid. Vriendinnen, familie én onbekenden vroegen zich af waar ik was online. Tijd voor een persoonlijke update dus! Het gaat hartstikke goed met me namelijk :) Maar dat komt wel omdat ik wat hardere keuzes heb gemaakt.

De druk van een blog

Toen ik vijf jaar geleden met Eat.Run.Love. begon had ik een hele relaxte baan. Het kostte mij weinig inspanning, ik hoefde weinig over te werken en ik zat vol met creatieve ideeën voor een eigen website. In de tijd dat ik begon met Eat.Run.Love. begon ik ook met een andere baan. Een baan bij het bedrijf waar ik ook ooit mijn carrière ben begonnen, dus het voelde als thuiskomen. Ik kende iedereen nog, de functie die ik kreeg voelde ik me comfortabel bij en weer kostte het me weinig inspanning. Gedurende de jaren dat ik daar werk, heb ik een aantal mooie promoties gemaakt, maar de werkdruk nam stiekem ook een toe. Ik wilde ook graag Eat.Run.Love. succesvol maken dus ik stopte daar veel tijd in; elke avond en elk weekend zat ik achter mijn computer om artikelen te schrijven. Met resultaat, want de bezoekcijfers vlogen omhoog. Ik kon er op een gegeven moment zelfs wat geld mee verdienen.

Lange tijd heb ik dit volgehouden, mijn leven stond in het teken van werken, bloggen en sporten. Op een gegeven moment kwam ik op een punt dat ik wilde beslissen om full time voor mijn blog te gaan. Die stap heb ik nooit gezet omdat ik bij mijn werkgever ook meerdere mooie kansen heb gekregen en daar geen afscheid van wilde nemen. Bovendien twijfelde ik of ik me wel volledig op mijn blog wilde storten. Ik liep met talloze ideeën rond, maar kreeg het niet goed van de grond. Inmiddels nam de druk om presteren toe; de werkdruk steeg nog steeds; mijn nieuwe functie kostte mij veel energie en ik ging ook nog eens meer sporten. En dan kom je dus op een punt; waarom doe ik dit eigenlijk? Ik kreeg stress, slaapgebrek en steeds minder zin om te bloggen.

Persoonlijke update

Focus op werken en sport

Ondertussen deed zich op werk weer een nieuw project voor waar ik me vol overgave in heb gestort. En met succes, want in het nieuwe jaar start ik wederom in een nieuwe (droom) functie. Eentje waar ik super veel energie van krijg en waar ik heel veel zin in heb. Ook merkte ik dat ik qua sporten toe was aan een nieuwe uitdaging. In 2017 heb ik de triathlon van Barcelona gedaan, maar tot halverwege 2018 heb ik een beetje aangekloot. Ik vond het wel prima, maar op een gegeven moment miste ik die uitdaging. In de zomer begon ik na te denken wat ik dan zou willen. Na de nodige gesprekken met mensen om mijn gevoerd te hebben was mijn conclusie dat het me tof leek om me een keer te kwalificeren voor een CrossFit wedstrijd. Ik ben zeker niet meer de jongste en de fitste, maar ik kom wel heel goed mee in alle lessen. Wat als ik daar nou nog wat meer focus op ga leggen? Ik ging een op een trainen met één van onze vaste coaches en volgens een op maat gemaakt trainingsschema. Mijn trainingsuren per week werden flink omhoog geschroefd. Waar ik voorheen 5x per week een uurtje naar CrossFit ging, liep dat nu op naar 5x per week 1,5 tot 2 uur. De eerste kwalificatie die ik in oktober deed was teleurstellend, het werd duidelijk waar ik nog verder aan moest werken. Dat heb ik gedaan en met de kwalificatie voor de Dutch Throwdown in december had ik meer succes; ik heb me gekwalificeerd voor de Advanced categorie. Super tof natuurlijk!

De zoektocht naar balans

Zowel het nieuwe project op werk, als het intensiveren van mijn trainingen kostten veel energie en tijd. En daarom heb ik er bewust voor gekozen om Eat.Run.Love. op een lager pitje te zetten zodat ik me in mijn vrij tijd kon focussen op rust, herstel en ontspanning. Meer slapen, veel ROMWOD voor herstel, meer tijd voor mezelf en voor familie en vrienden. Dat de blog daarmee op zo’n laag pitje is komen te staan was niet per se de bedoeling, maar is wel gebeurd. Ik merkte dat doordat de blog dus onderaan mijn prioriteitenlijstje kwam te staan, ik ook geen energie meer stak in het bedenken van onderwerpen. Ik had er ook geen ruimte voor in mijn hoofd. Soms kwam er ineens een onderwerp op en schreef ik weer een blogje, maar het was niet top of mind.

Hoe nu verder? 

Voor iedereen die zich een beetje zorgen maakte; niet nodig. Al vind ik het wel super lief en leuk om deze berichtjes te ontvangen, betekent namelijk ook dat mijn blogjes gemist worden.  Met mij gaat het hartstikke goed :) Ik ben blij dat ik eindelijk wat keuzes heb durven maken en heb daardoor een stuk minder stress gehad de afgelopen tijd. De laatste twee weken van december was ik vrij en dat gaf me dus ook wat tijd om na te denken over wat ik nu met Eat.Run.Love. wil. Ik ben er nog niet helemaal over uit, dat geef ik eerlijk toe. Maar stoppen doe ik niet. Ik ken mezelf namelijk iets langer dan vandaag en ik denk dat er weer een moment komt dat ik zin heb om te schrijven en de leuke onderwerpen weer voor het oprapen liggen. Ik beloof dus niet dat er weer dagelijks een blogje online komt, maar blijf me zeker volgen op Facebook of Instagram om op de hoogte te blijven van de laatste blogjes en persoonlijke updates!

Misschien vind je deze artikelen ook leuk

1 Comment

Avatar
Madelon 31 december 2018 at 11:06

Oooooh dit is zo herkenbaar! Hier precies hetzelfde, ik kom er gewoon niet aan toe door werk en sport. En dan verdwijnt de blog-prio steeds meer naar de achtergrond. Maar stoppen wil ik ook nog niet! Fijne jaarwisseling en tot in 2019! :)

Reply

Leave a Comment