Hardlopen / TrailrunningInspiratieLoveRun

Back on track na een blessure

posted by Manon 11 juni 2018 0 comments
34046943_10217449545694191_4023624155730542592_o

♥ Blog geschreven door Manon 

Wanneer ben je ‘back on track’ na een blessure, en hoe voel je je dan? Ben je terug als je weer kunt hardlopen? En vanaf welke afstand is dat dan?

Ben ik terug als ik weer tien kilometer aan een stuk kan lopen, of de vijftig kilometer die ik van plan was te doen voordat ik mijn been brak? 

Deze week zit ik aan vijftig hardloopkilometers, wat wel weer lijkt op de afstanden die ik voorheen liep. Mijn tempo’s op de atletiekbaan komen rond de 4.00” minuut per kilometer, al houd ik het nog niet zo lang vol. Niet gek natuurlijk, maar helemaal terug kan ik het dan nog niet noemen.

Gelukkig vind ik hardlopen nog steeds geweldig. Want na ongeveer negen maanden niet hardlopen, slaat de twijfel wel eens toe, kan ik je vertellen. Maar de vrijheid die ik ervaar tijdens het hardlopen valt niet te evenaren. Ook vind ik het fijn om weer deel uit te maken van de hardloop community. Ik geniet ervan weer mee te kunnen doen met mijn hardloopvrienden, zoals tijdens het ASICS Frontrunner weekend in Rotterdam en de COP run met de Running Junkies in Amsterdam.

fullsizeoutput_1ed6

COP run relay

De COP run

Mijn ongeluk is nu bijna een jaar geleden en ik heb voor het eerst weer meegedaan aan een hardloop evenement. Op uitnodiging van de Running Junkies waren wij als ASICS Frontrunner crew uitgenodigd om mee te doen aan de COP run woensdagavond in Amsterdam.

Een 3x5k relay, waarbij we met een team van drie lopers ieder 5km moesten afleggen. Nooit eerder heb ik meegedaan met zo’n korte afstandswedstrijd. Maar ik vond het top. Ik had mezelf dan ook geen druk op gelegd om hard te gaan. En ik ging er vanuit dat anderen ook geen hoge verwachtingen van mij hadden voor de eerste wedstrijd sinds mijn blessure.

Om en om liepen Petra, Celeste en ik één kilometer. Het plan was om rustig aan te doen. We zouden vijf minuut per kilometer lopen want Celeste was nog geblesseerd en Petra had op zaterdag een marathon.

Petra startte met de eerste kilometer en was binnen 4.30 min terug. Toen ging Celeste. Ook zij was eerder terug dan gepland. Ik wilde het team niet teleurstellen en liep mijn vijf rondes uiteindelijk in 4.05, 4.15, 4.17, 4.16, 4.18… Missie vijf minuut per kilometer mislukt, maar de wedstrijd was zeer geslaagd.

34441785_10156575152846494_7892005588970766336_n

foto door Seth Profet tijdens de COP run

Overall ben ik misschien wel een betere sporter geworden

In dezelfde week heb ik een gesprek met de fysiotherapeut. De conslusie; ik ben klaar ben met mijn revalidatie bij Sport Medisch Centrum Amsterdam. Dat klinkt super positief. Toch geeft het mij een dubbel gevoel. Ik ben blij dat het goed gaat, maar ik ben ook gewend geraakt aan mijn leven met fysiotherapie. Het voelt vertrouwd. Nu sta ik er ineens weer alleen voor.

Toegegeven dat vooral de laatste aantal afspraken meer op Personal Training leken dan op fysiotherapie, maar dat was er juist zo fijn aan. Bij revalidatie dacht ik toch een beetje aan behandelingen en suffe oefeningen doen. In mijn traject zaten die er natuurlijk ook in. Maar er was voldoende afwisselingen met ‘echte’ oefeningen. Waardoor het op de meeste dagen op gewoon sporten leek met wat specifieke oefeningen tussendoor.

Zoals Stijn, de fysiotherapeut, zo mooi tegen mij zei toen ik vroeg waar die ene oefening nu eigenlijk goed voor was: “je kunt niet een half uur lang alleen maar benen trainen.” Oftewel, ik werkte ondertussen ook aan mijn core, mobiliteit en andere zaken waar ik nog niet zo sterk in was. Nu ik het lopen weer oppak merk ik de voordelen daarvan. Overall ben ik misschien wel een betere sporter geworden.

IMG_2878

Bij de Bunk’r tijdens het ASICS Frontrunner weekend

Blessurevrij en nu?

Wanneer de fysiotherapie ophoudt en het revalidatie traject er officieel op zit, is het dan klaar? Een blessure heeft niet alleen een fysieke impact. Naast het fysieke herstel, is het ook weer zaak vertrouwen terug te krijgen in je lichaam. 

Zodra alles weer kan en mag, wil je dat ook zo houden. Ik ben voorzichtiger geworden en zie nu sneller gevaren dan voorheen. Misschien is dat zelfs wel goed. Voorheen dacht ik wel eens dat ik onoverwinnelijk was, waar dat misschien niet geheel gegrond was. Het feit dat ik zo onverwacht mijn been heb gebroken, heeft mij bewuster maar ook wel onzekerder gemaakt. Rustig aan zal de onzekerheid wel slijten.

Vooruit!

Het gaat goed. Ik merk het aan het feit dat ik weer plannen durf te maken. Aankomend weekend ga ik voor het eerst weer de bergen in om hard te lopen. Deze zomer wil ik het liefst nog een route van 40+ kilometer lopen. Verder maak ik plannen voor een driedaagse trail door de bergen in Zweden… En uiteindelijk komt die ultra er ook. Dan ben ik echt ‘back on track!’

Of al mijn plannen voor de komende tijd gaan lukken weet ik nog niet, maar ik ga er gewoon voor. Ik houd jullie op de hoogte, en je kunt mijn hardloopavonturen natuurlijk volgen op Instagram.

Leave a Comment